Sygnatura
I SA/Gl 11/26
Wyrok WSA w Gliwicach z 22 października 2026 r., I SA/Gl 11/26 – podatek dochodowy od osób fizycznych
Wynik
Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
- Data orzeczenia
- 22 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek (spr.), Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Nikola Bartosik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2026 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 października 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.391.2021.13.MST UNP: 2787813 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Interpretacją indywidualną z 28 października 2025 r., nr 0115-KDIT1.4011.391.2021.13.MST UNP: 2787813, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako organ interpretacyjny), uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 25/22, działając na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej jako O.p.), stwierdził, że stanowisko B Sp. z o.o. w . (dalej jako Wnioskodawca, Spółka, Skarżąca) w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Powyższa interpretacja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: W złożonym wniosku o wydanie interpretacji Spółka przedstawiła następujący opis zdarzenia przyszłego: Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która powstała przez przekształcenie osoby fizycznej, która prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy – Prawo przedsiębiorców. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Przeważającym przedmiotem działalności Przedsiębiorstwa (zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności) jest 49.41.Z – Transport drogowy towarów. Dochody uzyskiwane przez Spółkę podlegały i podlegają opodatkowaniu na mocy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie, na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznym w związku z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 ze zm.), Wnioskodawca przed przekształceniem – jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą – był obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zyski osiągane z działalności gospodarczej osoby fizycznej przed przekształceniem w spółkę z o.o., w części, w jakiej nie były przeznaczane na jej potrzeby prywatne, były kumulowane w ramach tej działalności, tj. nie były przeznaczane i przekazywane do majątku prywatnego osoby fizycznej. Środki te służyły i służą bieżącemu finansowaniu oraz rozwojowi działalności. Z uwagi na rozwój prowadzonej działalności, na podstawie przepisów art. 551 § 5 oraz art. od 5841 do 58413 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1578, ze zm.) jednoosobowa działalność gospodarcza została przekształcona w spółkę z o.o. 30 maja 2019 r., co zostało zobrazowane wpisem w KRS pod numerem [...]. W wyniku przekształcenia Spółce przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego (tj. osoby fizycznej). Jednocześnie osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą stała się jedynym udziałowcem Spółki. Ponadto w wyniku przekształcenia kwota zysków z działalności osoby fizycznej w kwocie wynikającej ze sprawozdania finansowego sporządzonego dla celów przekształcenia została uwzględniona w bilansie Spółki i odniesiona na jej kapitał zapasowy. W sytuacji, gdy będzie to możliwe (Spółka będzie posiadać odpowiednią płynność finansową – dostępność środków pieniężnych) wspólnik Spółki planuje, aby przekształcona Spółka wypłaciła mu w przyszłości zyski stanowiące całość bądź część zysków z działalności prowadzonej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jako osoba fizyczna. Spółka dysponuje ewidencją, z której wynika, jaka część wypłaconych zysków stanowi całość bądź część zysków z działalności osoby fizycznej, a jaka część stanowi zyski wypracowane przez przekształconą Spółkę w okresie działalności tej Spółki. Z uwagi na dokonane przekształcenie i zmianę formy opodatkowania z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych Spółka chciałaby upewnić się w zakresie skutków podatkowych takiej wypłaty, które zaistnieją dla wspólnika tej Spółki na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że: W zakresie ukształtowania struktury kapitałowej spółki z o.o. wskazali Państwo, że utworzono kapitał zakładowy i kapitał zapasowy Spółki, które (zgodnie z aktem notarialnym) pokryte zostały w całości majątkiem przedsiębiorcy przekształcanego – L. S. Kapitał zakładowy został utworzony w wysokości 50.000 zł, a pozostała część została odniesiona na kapitał zapasowy Spółki. Wypłata przez Spółkę na rzecz wspólnika zysków stanowiących całość lub część zysków z działalności prowadzonej przez niego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej nastąpi poprzez obniżenie kapitału zapasowego Spółki. Charakter prawny czynności to wypłata zysku powstałego w okresie prowadzenia działalności gospodarczej przez osobę fizyczną z kapitału zapasowego Spółki. Wypłata uzależniona jest od płynności finansowej Spółki. Jeżeli Spółka posiadać będzie środki pieniężne do wypłaty świadczenia, to tak też uczyni. Patrząc na rozwój Spółki zarząd uważa, iż będzie to możliwe w tym (2021) roku, jeżeli sytuacja gospodarcza nie ulegnie znacznemu pogorszeniu. W związku z takim opisem Spółka zadała następujące pytanie: Czy w związku z wypłatą środków pieniężnych ze Spółki, będących wypłatą zysków stanowiących całość lub część zysków z działalności opodatkowanych uprzednio podatkiem dochodowym od osób fizycznych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, po stronie Spółki powstanie obowiązek poboru podatku (jako płatnika zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej jako u.p.d.o.f.)) z tytułu zakwalifikowania wypłaconego zysku jako przychodu z tytułu dywidendy i innych przychodów z tytułu udziału w zysku osób prawnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy? Zdaniem Spółki otrzymanie środków pieniężnych od Spółki będących wypłatą zysków z działalności osoby fizycznej przed przekształceniem nie stanowi przychodów z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., a tym samym Spółka jako płatnik nie będzie zobowiązana do poboru podatku na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Swoje stanowisko Wnioskodawca uzasadnił treścią art. 551 § 5, art. 5842 § 1-3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm., dalej jako k.s.h.), które w jego ocenie oznaczają, że osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą staje się z dniem przekształcenia wspólnikiem albo akcjonariuszem spółki przekształconej w zależności od wybranej formy prowadzenia dalszej działalności. Skutkiem przekształcenia jest przejście wszelkich praw oraz obowiązków przedsiębiorcy przekształcanego na spółkę przekształconą. Tym samym składniki majątku służące prowadzeniu działalności gospodarczej przez osobę fizyczną staną się w wyniku przekształcenia składnikami majątkowymi stanowiącymi własność nowo powstałej Spółki, której osoba fizyczna będzie jedynym wspólnikiem. Wskazując na treść art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 5a pkt 6, art. 14 ust. 1-3, art. 44 ust. 1 i art. 45 ust. 1 u.p.d.o.f. Wnioskodawca uznał, że z przepisów tych wynika, że podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowują dochody uzyskane z tej działalności przez uiszczanie w trakcie roku podatkowego zaliczek na podatek, a następnie dokonują rocznego rozliczenia dochodu oraz wpłaconych zaliczek w składanym zeznaniu podatkowym. Z kolei za przychody z kapitałów pieniężnych, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, uważa się m.in. dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału. W ocenie Wnioskodawcy określenie "dywidenda" używane w ww. ustawie to dochód stanowiący udział w zysku rocznym spółki, przeznaczonym do podziału, będący wynikiem posiadania udziałów/akcji spółki wypłacającej dywidendę. Zatem z wypłatą dywidendy mamy do czynienia wówczas, gdy spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych wypracuje za dany rok zysk, jej wspólnicy postanowią o jego podziale, a spółka dokona jego wypłaty. Wykazane po przekształceniu w bilansie Spółki zyski z działalności osoby fizycznej przed przekształceniem będą stanowiły w istocie dochód, jaki osoba fizyczna uzyskała z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, który podlegał uprzednio opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na poziomie jednoosobowej działalności gospodarczej. Tym samym otrzymanie przez osobę fizyczną środków od Spółki będących wypłatą zysków z działalności tej osoby fizycznej przed przekształceniem będzie de facto niczym innym jak przeniesieniem do majątku prywatnego osoby fizycznej opodatkowanego uprzednio dochodu z działalności osoby fizycznej, przy czym przenoszącym będzie już Spółka, a nie przedsiębiorca, który go wypracował. Wnioskodawca podkreślił również, że przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością towarzyszy następstwo prawne podmiotów – tj. Spółka nie stanowi nowego podmiotu rozpoczynającego działalność, lecz stanowi kontynuację działalności osoby fizycznej w zmienionej formie prawnej. Nie oznacza to jednak, że dochód wypracowany w trakcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej staje się odpowiednio zyskiem Spółki. Dochód ten nadal pozostaje dochodem wypracowanym w czasie prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej przez poprzednika prawnego Spółki. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, nie można uznać, że przedmiotowe środki otrzymane przez osobę fizyczną będą stanowić dywidendę lub inny przychód z udziału w zyskach osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. (tu: Spółki). Należy bowiem wyraźnie zaznaczyć, że wypłacane środki nie będą pochodzić z zysku wypracowanego przez Spółkę, lecz dochodów (zysków) wypracowanych w ramach indywidualnej działalności gospodarczej. Zyski z działalności zostały już raz opodatkowane przez osobę fizyczną podatkiem dochodowym od osób fizycznych wobec czego opodatkowanie tego zysku na moment wypłaty środków ze Spółki do osoby fizycznej skutkowałoby dwukrotnym opodatkowaniem tej samej wartości tym samym podatkiem. Spółka powołała interpretacje potwierdzające jej stanowisko. Organ interpretacyjny pierwotnie pozostawił wniosek Spółki bez rozpoznania postanowieniem z 18 sierpnia 2021 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem z 28 października 2021 r. Jednakże wyrokiem z 9 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 25/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie II instancji, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 lutego 2025 r. sygn. akt II FSK 606/22 – oddalił skargę kasacyjną organu interpretacyjnego wskazując, że zalecenie sądu pierwszej instancji, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ interpretacyjny uwzględnił zaprezentowaną przez sąd ocenę oznacza, że organ ten (ten sam) – ponownie działając jako organ odwoławczy – powinien uchylić wydane 18 sierpnia 2021 r. ww. postanowienie i wydać interpretację indywidualną. W konsekwencji powyższego organ interpretacyjny wydał interpretację oznaczoną na wstępie uznając, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe. Organ interpretacyjny odwołał się do art. 551 § 5, art. 5842 § 1-3 k.s.h. i stwierdził, że z chwilą przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w spółkę kapitałową cały majątek osoby fizycznej, wchodzący w skład przedsiębiorstwa, staje się majątkiem spółki – osoby prawnej, która jest odrębnym podmiotem gospodarczym. Po przekształceniu nie można już mówić o zyskach przedsiębiorcy, a jedynie o majątku spółki, i to niezależnie od tego, czy całość majątku zostanie przekazana na kapitał zakładowy, czy też częściowo na kapitał zapasowy w formie tzw. agio. Osoba fizyczna staje się jedynym wspólnikiem spółki, a jej "uprawnienia" do majątku tej osoby prawnej są wyrażone w przyznanych udziałach. Osoba fizyczna z bezpośredniego właściciela majątku swojego przedsiębiorstwa prowadzonego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej staje się podmiotem uprawnionym do majątku spółki jedynie w zakresie wynikającym z posiadanych udziałów. Co więcej, może realizować te uprawnienia wyłącznie w trybach określonych przepisami k.s.h. Następnie organ interpretacyjny przytoczył treść art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f. i stwierdził, że regulacje te definiują przychód (dochód) pochodzący z kapitałów pieniężnych stanowiąc, że jest to przychód (dochód) faktycznie uzyskany z udziału, a przysługujący podatnikowi, tj. część zysku przypadająca temu podatnikowi na podstawie tytułu prawnego. Jednocześnie katalog dochodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest katalogiem otwartym, co oznacza, że wymienione w przepisach przykłady nie stanowią jedynych kategorii podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychody otrzymane z tytułu dywidendy stanowią dla udziałowca przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f. Przy czym przez "dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych", na podstawie tych przepisów, należy rozumieć wszelkie przysporzenia, jakie powstają w następstwie posiadanych przez podatnika praw do udziału w zyskach osoby prawnej i które faktycznie zostały przez niego osiągnięte. Wobec powyższego podstawą prawną uzyskania przychodu z tego źródła jest tytuł prawny do kapitału osoby prawnej. Nie ma tu znaczenia, czy środki te pochodzą z zysków tej osoby prawnej. Zobowiązanym do pobrania zryczałtowanego podatku z tego tytułu jest spółka przekształcona, która występuje w roli płatnika, co wynika z art. 30a ust. 1 pkt 4, ust. 6 i ust. 7, art. 41 ust. 1 i ust. 4 tej ustawy. Odnosząc się do wątpliwości Spółki, organ interpretacyjny uznał, że z chwilą przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w spółkę kapitałową cały majątek osoby fizycznej, wchodzący w skład przedsiębiorstwa, staje się majątkiem spółki (z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcyjnej) – osoby prawnej, która jest odrębnym podmiotem gospodarczym. Biorąc pod uwagę, że przedsiębiorstwo osoby fizycznej nie jest wydzielone majątkowo, w pewnych przypadkach będzie możliwe określenie przez przekształcanego przedsiębiorcę czy dany składnik majątku stanowi majątek przedsiębiorcy, czy też majątek prywatny. Dotyczy to m.in. zysków wygenerowanych w ramach działalności jednoosobowej. Przy czym decyzja w zakresie przypisania takich składników do majątku przedsiębiorcy lub prywatnego musi nastąpić przed przekształceniem i wartość tych składników nie może być uwzględniona w wartości bilansowej przekształcanego przedsiębiorcy zawartej w planie przekształcenia. Po przekształceniu istnieje spółka, która posiada określony majątek i to niezależnie od tego, czy całość majątku przekształcanego przedsiębiorcy zostanie przekazana na kapitał zakładowy, czy też częściowo na kapitał zapasowy spółki w formie tzw. agio. Osoba fizyczna staje się jedynym wspólnikiem spółki, a jej "uprawnienia" do majątku tej osoby prawnej są wyrażone w przyznanych udziałach lub akcjach. Osoba fizyczna z właściciela majątku swojego przedsiębiorstwa prowadzonego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej staje się podmiotem uprawnionym do majątku spółki jedynie w zakresie praw właścicielskich wynikających z posiadanych udziałów (akcji), które może realizować wyłącznie w zakresie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Przychody udziałowca otrzymane z tytułu zmniejszenia kapitału zapasowego spółki kapitałowej na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f. Przy czym przez "dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych" w rozumieniu tych przepisów należy rozumieć wszelkie przysporzenia, jakie powstają w następstwie posiadanych przez podatnika praw do udziału w zyskach osoby prawnej i które faktycznie zostały przez niego osiągnięte. Wobec powyższego podstawą prawną uzyskania przychodu z tego źródła jest tytuł prawny do kapitału osoby prawnej – nie ma znaczenia, czy środki te pochodzą z zysków tej osoby prawnej. W związku z powyższym wypłata środków pieniężnych tytułem zysków wypracowanych przed przekształceniem jednoosobowego przedsiębiorcy w spółkę z o.o., dokonana przez tę Spółkę poprzez obniżenie jej kapitału zapasowego, stanowi dla wspólnika przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu tym podatkiem. W konsekwencji Spółka jako płatnik, zgodnie z art. 41 ust. 4 powołanej ustawy, będzie zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od ww. przychodów. W skardze na powyższą interpretację Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego: - art. 17 ust. 1 pkt 4 i w zw. z 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 24 ust. 5 w związku z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f. w zw. z art. 93a § 4 O.p., w zw. z art. 2 w zw. z art. 84 i art. 32 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez ich niewłaściwą wykładnię, polegającą na uznaniu, że dokonanie przez spółkę na rzecz przedsiębiorcy przekształcanego (udziałowca spółki) wypłaty zysków tzw. zatrzymanych (tj. zyski wypracowane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, przez przedsiębiorcę przekształcanego, które zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na etapie prowadzenia tej działalności), poprzez obniżenie kapitału zapasowego spółki, będzie stanowić przychód dla tej osoby fizycznej z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, - art. 10 ust. 1 pkt 7 wz. z art. 17 ust. 1 pkt 4 i w zw. z 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 24 ust. 5 w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f. w zw. z art. 93a § 4 O.p., poprzez ich niewłaściwą wykładnię, prowadzącą do błędnej oceny co do ich zastosowania w wyniku uznania, że wypłata zysków wygenerowanych w ramach działalności gospodarczej (i opodatkowanych na etapie prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę przekształcanego, podatkiem dochodowym od osób fizycznych) stanowi dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, a yf konsekwencji, że spółka obowiązana będzie do obliczenia, poboru i zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaty zysków zatrzymanych (wygenerowanych przez przedsiębiorcę przekształconego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej przed opisanym przekształceniem). Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie skarżącej stanowisko organu podatkowego jest bezzasadne oraz narusza przepisy prawa. Następstwo prawne wynikające z art. 584 § 1 k.s.h. należy rozumieć jako wstąpienie nowo utworzonej spółki we wszystkie prawa i obowiązki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (wchodzące w jej zakres). Skutek ten dotyczy wszelkich tak rozumianych praw i obowiązków, na co przedsiębiorca nie ma wpływu, w tym znaczeniu, że nie może dokonać swoistego wydzielenia części swych zasobów zaangażowanych do prowadzonej działalności, aby znalazły się one w spółce. Cały majątek wchodzący w skład przedsiębiorstwa przekształcanego przedsiębiorcy staje się majątkiem spółki przekształconej, ale nie skutkuje to wygaśnięciem prawa osoby fizycznej (przekształcanego przedsiębiorcy) do niepobranego dochodu, który został już raz opodatkowany. Artykuł 584 § ł k.s.h. wskazuje ogółną zasadę tożsamości praw i obowiązków (stosunków prawnych), bez wzgłędu na ich charakter, a więc należących do każdej gałęzi prawa. Natomiast art. 584 § 2 i art. 584 § 3 k.s.h. regulują pewne wyjątkowe sytuacje, przewidując odstępstwa od wskazanej zasady generalnej. W takim ujęciu stosownie do art. 584 § 1 k.s.h., cały szeroko rozumiany majątek przysługujący przedsiębiorcy jednoosobowemu staje się majątkiem spółki. Z przepisu tego wynika zasada pełnej tożsamości w zakresie praw i obowiązków prywamoprawnych i publicznoprawnych (w szczególności cywilnoprawnych, admnistracyjno-prawnych i innych), co oznacza, że spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. W każdym przypadku przepisy art. 584 § 1 i 2 k.s.h. dotyczą skutków w zakresie praw i obowiązków "przedsiębiorcy przekształcanego", czyli tych, które są zaangażowane w jego działalność gospodarczą. Jednocześnie odnosi się do "wszystkich" praw i obowiązków, co oznacza, że nie jest możliwe wyłączenie spod skutków transformacji części dotychczasowego majątku przedsiębiorcy zaangażowanego w daną działalność czy też ograniczenie jej do pewnej wyodrębnionej masy. Zatem w zakresie praw i obowiązków przedsiębiorcy przekształcanego przewidziana w art. 584 § 1 k.s.h. zasada ma zastosowanie do wszelkich jego praw i obowiązków, niezależnie od ich źródła, czyli wynikających z ustawy, z decyzji lub orzeczenia właściwego organu, a w przypadku praw i obowiązków mających charakter cywilnoprawny - wynikających z czynności prawnych, czynów niedozwolonych oraz bezpodstawnego wzbogacenia, w tym w szczególności praw o charakterze majątkowym. Przekształcony przedsiębiorca zachowuje prawo, a w konsekwencji nabywa roszczenie o wypłatę zysku osiągniętego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, który został już opodatkowany, a który to zysk stał się elementem kapitału zapasowego spółki przekształconej. Skarżąca Spółka stoi na stanowisku, że na skutek podjętych czynności, związanych z wypłatą w spółce, nie będziemy mieli do czynienia z wypłatą dywidendy, lecz w istocie spółka dokona wypłaty zysków wspólnika, które ten wypracował w ramach JDG. Przyjęcie zasadności stanowiska organu podatkowego prowadziłoby do sytuacji ponownego opodatkowania tego samego dochodu, co jest niedopuszczalne, stoi bowiem w sprzeczności z zasadami wyrażonymi w art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. Ocena ta znajduje odzwierciedlenie zarówno w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego (wyrok z dnia 22 maja 2002 r. sygn. akt K 6/02, OTKA 2002/3/33), jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt II FSK 2089/15). W skardze powołano interpretacje indywidualne oraz wyroki sądów administracyjnych, w tym wyroku tutejszego Sadu z 2 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 47/25 oraz z 18 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 869/20. Następnie autor skargi nie zgodził się ze stanowiskiem organu, który stwierdził, że nie wziął pod uwagę stanowisk zawartych w wydanych interpretacjach indywidualnych oraz orzeczeniach sądowych, gdyż wydając rozstrzygnięcia organ nie ma obowiązku powielania wcześniej zajętego stanowiska - zwłaszcza jeśli uważa, że wymaga ono rewizji. Przy czym organ nie wskazał z jakich przyczyn rewizja stanowiska jest niezbędna skoro zarówno stan faktyczny nie odbiega od przedstawionych, jak i nie zmienił się stan prawny. Ponadto argument, że możliwość zmiany stanowiska organu (a co za tym idzie także zmiany wcześniej wydanych rozstrzygnięć) została przewidziana przez ustawodawcę w regulacjach dotyczących procedury wydawania interpretacji indywidualnych, owszem jest słuszny, jednakże może oznaczać dowolności. Nie powinno również organowi podatkowym uchodzić z pola widzenia, że jego rolą nadrzędną jest dbanie o zapewnienia stabilności interpretacji, co przekłada się na pewność obrotu gospodarczego. Pełni on istotną funkcję gwarancyjną i standaryzującą w systemie stosowania prawa podatkowego w państwie prawa, wpływając na sposób jego praktycznego kształtowania. Zmiany interpretacji podatkowych łub brak konsekwencji organów w tym zakresie, bez konkretnych powodów i uzasadnienia faktycznego i prawnego naruszają konstytucyjną zasadę ochrony zaufania obywatela do państwa i prawa. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie. Wskazano przy tym, że wyrok WSA w Gliwicach z 2 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/GI 47/25 jest nieprawomocny. Jednocześnie w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 93a § 3 O.p. organ interpretacyjny uznał, że Przepis ten należy traktować jako wprowadzający do prawa podatkowego zasadę sukcesji generalnej, co nie może być utożsamiane z kreowaniem sukcesji prawnej jako takiej. Przepis ten tylko wykorzystuje dla celów podatkowych poszczególne przypadki następstwa prawnego sam ich nie kreując. Następstwo prawne pod tytułem ogólnym w prawie podatkowym może więc zaistnieć tylko wtedy, gdy takie następstwo prawne pod tym tytułem dopuszczają przepisy regulujące ustrój danego podmiotu prawnego. Zakres przejmowanych praw i obowiązków w przypadku przekształcenia podmiotu determinowany jest przez rodzaj tego przekształcenia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Ke 382/20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II FSK 1224/15). Przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę oznacza następstwo prawne podmiotów, a spółka nie stanowi nowego podmiotu rozpoczynającego działalność, lecz stanowi kontynuację jednoosobowej działalności gospodarczej w zmienionej formie prawnej. Oznacza to, że dochód wypracowany w trakcie prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej staje się odpowiednio zyskiem spółki. Zatem organ - na podstawie obowiązujących przepisów prawa podatkowego - podtrzymuje, że dokonanie przez spółkę kapitałową (powstałą z przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą) wypłat z kapitału zapasowego na rzecz udziałowca nie jest dla niego neutralne podatkowo na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ nie zgodził się także ze sformułowanymi przeciwko niemu zarzutami naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, uznając, że Przekładając wynikającą z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadę na język potoczny należy stwierdzić, że uniemożliwia ona obciążenie podatkiem sytuacji, która nie jest wyraźnie opisana w obowiązującym przepisie ustawy. Przepis ten dotyczy niezwykle ważnej kwestii. Ogranicza mianowicie swobodę organów administracji publicznej w zakresie nie tylko związanym z finansami państwa, ekonomicznymi podstawami jego działalności, ale także sfery wolności i praw człowieka i obywatela. Artykuł 217 kładzie kres możliwościom nakładania podatków i danin publicznych, ustalania stawek podatkowych, zasad przyznawania ulg i umorzeń, jak również zwolnień od podatku w innej formie niż w drodze ustawy. Nakłada obowiązek poddania się wyłącznie regulacjom ustawowym. Rola organów podatkowych w zakresie wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego sprowadza się natomiast do stosowania, a nie stanowienia prawa. Przepisy art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej można uznać za swego rodzaju pomoc prawną, której organ podatkowy udziela podatnikom w procesie stosowania skomplikowanych przepisów prawa podatkowego. Co więcej, cel instytucji interpretacji indywidualnej, jakim jest zapewnienie jednolitego stosowania prawa podatkowego, nie może być realizowany z pominięciem zasady praworządności. Podstawowym zadaniem organu jest wydawanie interpretacji prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w poszczególnych przepisach prawa podatkowego. Stosując dopuszczalne reguły wykładni prawa organ doszedł do wskazanych w skarżonym rozstrzygnięciu wniosków i wydał interpretację, która jest zgodna z przepisami prawa materialnego. Organ w wydanej interpretacji zawarł zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne w kwestii przedstawionej przez Skarżącą, powołując się na konkretne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stwierdził bowiem, że wypłata środków pieniężnych tytułem zysków wypracowanych przed przekształceniem jednoosobowego przedsiębiorcy w spółkę z o.o., dokonana przez tę Spółkę poprzez obniżenie jej kapitału zapasowego, stanowi dla wspólnika przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu tym podatkiem. Spółka jako płatnik, zgodnie z art. 41 ust. 4 tej ustawy, będzie zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od ww. przychodów. Powyższe oznacza, że organ nie naruszył wskazanych w skardze norm konstytucyjnych, w tym normy prawnej zawartej w art. 217 Konstytucji RP. Wskazano także, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze interpretacje nr 0112-KDIL2-2.4011.362.2025.2.IM i 0113-KDIPT2-3.4011.273.2025.1.MS zawierają stanowisko zgodne z tym wyrażonym w zaskarżonej interpretacji, natomiast jedynie interpretacja nr 1462-IPPB2.4511.45.2017.1.AF potwierdza stanowisko skarżącej o neutralności podatkowej wypłaty kwot zysku wypracowanego przez przedsiębiorcę do dnia przekształcenia działalności gospodarczej w spółkę z o.o. - poprzez obniżenie kapitału zapasowego Spółki. Niejednolite rozstrzygnięcia w analogicznych sprawach, zdaniem organu interpretacyjnego, niewątpliwie są sytuacją niepożądaną z punktu widzenia zasady zaufania do organów. Niemniej jednak podstawowym zadaniem organu wydającego interpretacje indywidualne jest wydawanie rozstrzygnięć zgodnych z przepisami, w sposób prawidłowy prezentujących normy prawne wynikające z interpretowanych przepisów. Wydając rozstrzygnięcia organ nie ma obowiązku powielania wcześniej zajętego stanowiska - zwłaszcza jeśli uważa, że wymaga ono rewizji. Możliwość zmiany stanowiska organu (a co za tym idzie także zmiany wcześniej wydanych rozstrzygnięć) została przewidziana przez ustawodawcę w regulacjach dotyczących procedury wydawania interpretacji indywidualnych. Tym samym wskazane rozstrzygnięcie nie uzasadnia żądania uchylenia skarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Spór w niniejszej sprawie, w której nastąpiło przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę kapitałową (spółkę z o.o.), dotyczy kwestii podlegania opodatkowaniu, bądź nie, wypłaty dokonanej przez tę Spółkę z jej kapitału zapasowego na rzecz jedynego wspólnika Spółki środków pieniężnych, które zostały uprzednio tam umieszczone, stanowiących opodatkowany już wcześniej podatkiem dochodowym od osób fizycznych zysk wypracowany w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. Powyższa kwestia była już przedmiotem analizy i wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego w licznych wyrokach (m.in. w wyrokach z: 30 maja 2017 r. sygn. akt II FSK 1224/15, z dnia 29 czerwca 2023 r. sygn. akt II FSK 51/21, z dnia 30 sierpnia 2023 r. sygn. akt II FSK 252/21, z dnia 14 marca 2024 r. sygn. akt II FSK 808/21, 13 sierpnia 2026 r. sygn. akt II FSK 407/26). Jak wskazano w ostatnim z przywołanych wyroków, okoliczność, że niektóre z tych wyroków wydane zostały w sprawach, w których nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w spółkę kapitałową, nie ma znaczenia dla istoty problemu. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko w nich wyrażone. Przypomnieć wypada, że Zgodnie z art. 551 § 5 k.s.h., przedsiębiorca będący osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029) – (przedsiębiorca przekształcany) może przekształcić formę prowadzonej działalności w jednoosobową spółkę kapitałową (spółkę przekształconą) (przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę kapitałową). Stosownie do art. 5842 § 1 k.s.h., spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego. Według art. 5842 § 3 k.s.h., osoba fizyczna, o której mowa w art. 551 § 5, staje się z dniem przekształcenia wspólnikiem albo akcjonariuszem spółki przekształconej. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f., źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału. Z art. 24 ust. 5 tej ustawy wynika, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, Stosownie zaś do art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Zatem pod pojęciem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych należy, co do zasady, rozumieć faktycznie uzyskane z tego udziału przychody pochodzące z zysków wypracowanych przez osobę prawną, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia językowa pojęcia "przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych". Rację ma skarżąca, że w przypadku niewypłaconych zysków wypracowanych przez przedsiębiorcę (osobę fizyczną), podlegających już uprzednio opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (zgodnie z cyt. art. 14 u.p.d.o.f.), nie można mówić o ich przekształceniu w zyski spółki kapitałowej. Tym samym art. 17 ust. 1 pkt 4, jak i art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. nie znajdzie w tym przypadku zastosowania. Zatem wypłacenie tych środków, czy to przed przekształceniem jednoosobowej działalności, czy też już po dokonanym przekształceniu, powinno być neutralne podatkowo (por. wyrok WSA w Poznaniu z 11 lipca 2024 r., I SA/Po 191/24). Niewypłacone zyski powstałe w okresie prowadzenia działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie tracą swojego charakteru i z chwilą przekształcenia nie stają się zyskami osoby prawnej. Są to zyski (dochody) wspólnika, które podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ich wypłata już po przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej w Spółkę nie może zostać ponownie opodatkowana na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, wbrew zasadom wyrażonym w art. 84 i art. 217 Konstytucji RP (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 22 maja 2002 r., K 6/02, a także wyrok NSA z 20 września 2017 r., II FSK 2089/15 i powołane w nim orzecznictwo). Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu ma bowiem ustalenie, co należy rozumieć pod pojęciem przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Sąd w pełni podziela wyrażone w dotychczasowym orzecznictwie zapatrywanie, że pod pojęciem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych należy co do zasady rozumieć faktycznie uzyskane z tego udziału przychody pochodzące z zysków wypracowanych przez osobę prawną, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a nie podatkiem dochodowym od osób fizycznych (tak, np.: wyrok NSA z 25 września 2024 r., II FSK 743/24; wyrok NSA z 29 czerwca 2023 r., II FSK 51/21). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym już wyroku z 13 sierpnia 2026 r., sygn. akt II FSK 407/26, "W przypadku przekształcenia przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę kapitałową, spółka ta staje się sukcesorem przekształconego przedsiębiorcy, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych - art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej. Należy zatem pamiętać, że przekształcenie przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę kapitałową nie modyfikuje zasad ustalenia podmiotu, którego dotyczą prawa i obowiązki wynikające z przepisów u.p.d.o.f. Ustawa ta bowiem dotyczy dochodów osób fizycznych, a więc za obowiązki z niej wynikające odpowiadają osoby fizyczne. Obowiązki te nie mogą na podstawie regulacji określonej w art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej być wypełniane przez spółkę kapitałową powstałą z przekształcenia przedsiębiorcy. Nie można bowiem uznać, że obowiązki wynikające z u.p.d.o.f. w ramach sukcesji określonej w art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej przeszły na podmiot, który podlega zupełnie innemu reżimowi prawnemu w zakresie opodatkowania dochodów. W wyniku przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową następuje kontynuacja prowadzenia działalności gospodarczej pod inną formą prawną, podlegającą jednak innym zasadom opodatkowania. Oznacza to, że na powstałą osobę prawną nie mogły przejść te prawa i obowiązki, które nie są związane z reżimem prawnym, którym ten podmiot jest objęty. W związku z powyższymi rozważaniami przyjąć należy, że pod pojęciem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych należy co do zasady rozumieć faktycznie uzyskane z tego udziału przychody pochodzące z zysków wypracowanych przez osobę prawną, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia językowa pojęcia "przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych". Tym samym w przypadku niewypłaconych zysków przedsiębiorcy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie można mówić o ich przekształceniu w zyski spółki kapitałowej podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeżeli owe zyski przedsiębiorcy zostały wyodrębnione w księgach podatkowych w sposób pozwalający - pomimo upływu czasu - na dokładne wyodrębnienie tej części kapitału zapasowego (rezerwowego) spółki kapitałowej, która pochodzi z zysków przekształconego przedsiębiorcy. Zasada kontynuacji wynikająca z art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej powinna być zatem rozumiana w sposób uniemożliwiający podwójne opodatkowanie zysków (dochodów) wypracowanych przez przekształconego przedsiębiorcę, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Opodatkowane zyski (dochody) przedsiębiorcy nie mogą być bowiem traktowane po jego przekształceniu w spółkę kapitałową jako zysk osoby prawnej, którego wypłata skutkowałaby po raz kolejny powstaniem przychodu po stronie tegoż przedsiębiorcy, tym razem jako zyski z udziału w osobie prawnej". Powyższe poglądy wyrażone w orzecznictwie sąd orzekający w sprawie w pełni podziela i uznaje za własne. W tej sytuacji za zasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 24 ust. 5 i art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Na podstawie art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f., osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Stosownie zaś do art. 41 ust. 4 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2,4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz llb-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10,12 i 21. Skoro wypłata zysku zgromadzonego przed przekształceniem JDG w spółkę z o.o. nie stanowi przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, to skarżąca, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, nie ma podstawy do pobrania podatku od tych wypłat - nie są to bowiem przychody podlegające opodatkowaniu na tym etapie, gdyż były już one opodatkowane w trakcie prowadzenia działalności jednoosobowej. Zarzut naruszenia art. 41 ust. 4 w zw. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT także okazał się skuteczny. Stwierdzone naruszenia przepisów prawa materialnego miały istotny wpływ na wynik sprawy i już to naruszenie skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej interpretacji. W tym stanie sprawy sąd orzekł jak w wyroku, na podstawie art. 146 § 1 w związku z art.145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ interpretacyjny uwzględni przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu wykładnię powołanych przepisów. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 4 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 7 stycznia 2026
- Symbol z opisem
- 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 6560
- Hasła tematyczne
- Interpretacje podatkowe Podatek dochodowy od osób fizycznych
- Skarżony organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Sędziowie
- Anna Tyszkiewicz-Ziętek Monika Krywow-Milczarek /sprawozdawca/ Piotr Pyszny /przewodniczący/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.)
art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 5, art. 30a ust. 1 pkt 4, art. 41 ust. 4 · Dz.U. 2026 poz. 592
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II FSK 1414/23 · 22 października 2026
Wyrok NSA z 22 października 2026 r., II FSK 1414/23 – podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygnatura: I SA/Wr 604/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA we Wrocławiu z 22 października 2026 r., I SA/Wr 604/26 – podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygnatura: I SA/Gl 129/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 22 października 2026 r., I SA/Gl 129/26 – podatek dochodowy od osób fizycznych
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny