I SA/Gd 91/20

Dnia 26 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy za skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 14 listopada 2019 roku, nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do lipca 2014 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W związku ze skargą wniesioną przez A Spółkę z o.o. (dalej jako: Spółka, strona skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 14 listopada 2019 r. w podatku od towarów i usług od stycznia do lipca 2014 roku, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2020r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100.000 zł, stosowanie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 11 lutego 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 31 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu od skargi upływał zatem w dniu 18 lutego 2020 r. W dniu 6 marca 2020 r. strona skarżąca nadała pismo z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Wyjaśnić należy, że strona skarżąca, inicjując postępowanie sądowoadministracyjne, zobowiązana była do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przypomnieć należy, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2020 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100.000 zł oraz że termin do uiszczenia należnego wpisu od skargi upływał w dniu 18 lutego 2020r. W terminie tym Spółka wpisu nie uiściła. Natomiast w dniu 6 marca 2020 r. strona skarżąca nadała pismo z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został rozpatrzony przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 17 czerwca 2020 r. I SPP/Gd 99/20 zwolnił Spółkę od wpisu sądowego od skargi w kwocie powyżej 5.000 zł. Niemniej jednak nie zmienia to faktu, że w przedmiotowej sprawie Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie do uiszczenia wpisu od skargi co oznacza, że jego uwzględnienie nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczenia przez stronę opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12, z dnia 22 maja 2020 r., sygn. akt I FZ 66/20). W takim stanie rzeczy złożony wniosek nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie. Na etapie wymagającym wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (w wysokości 100.000 zł) Spółce nie przysługiwało zwolnienie od kosztów sądowych. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego jest z punktu widzenia wymogu opłacenia skargi bez znaczenia. W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.