I SA/Gd 737/17

Dnia 17 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2017 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 737/17 w ten sposób, że w rubrum wyroku zamiast oznaczenia organu, jako "Dyrektora Izby Skarbowej" wpisać "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej"

Wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 737/17 oddalono skargę M.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 marca 2017 r. Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania orzeczenia, w części wstępnej rozstrzygnięcia wskazał nieprawidłową nazwę organu wydającego zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji jak i w uzasadnieniu orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawarł w części wstępnej wyroku nieprawidłową nazwę organu, który wydał zaskarżone postanowienie. W zamieszczonej w wyroku nazwie organu pominięto słowo "Administracji", a powyższy błąd został spowodowany oczywistą omyłką podczas jego sporządzania. Już choćby z prostego zestawienia treści wyroku z innymi dokumentami zgromadzonymi w sprawie, jak np. z zaskarżonym aktem administracyjnym, z treścią skargi czy z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 maja 2017 r. wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że wyrok Sądu odnosi się do rozstrzygnięcia wydanego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, a nie do postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, która to nazwa organu została wskazana w treści prostowanego wyroku Sądu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.