I SA/Gd 722/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. K. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 października 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.

Wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 722/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. K. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 7 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2017 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 18 września 2017 r., Skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata do sporządzenia, wniesienia oraz obrony skargi kasacyjnej od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2017 r. Z uwagi na wypełnienie wniosku w nieprawidłowy sposób referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 26 września 2017 r. wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowego wniosku poprzez czytelne i prawidłowe wypełnienie, zgodnie z pouczeniem rubryk: nr 6 przez podanie dat urodzenia osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym; nr 7.1 przez wymienienie wszystkich wymaganych danych dotyczących nieruchomości, będących własnością lub współwłasnością wnioskodawcy (powierzchni i szacunkowej wartości każdej nieruchomości, a ponadto w przypadku nieruchomości rolnych – wskazania sposobu ich rolniczego wykorzystania, w przypadku gospodarstwa rolnego – wskazania osobno powierzchni gruntów rolnych i leśnych, liczby budynków, liczby i rodzaju urządzeń służących do produkcji oraz liczby i rodzaju inwentarza żywego, w przypadku innych nieruchomości – wskazania ich rodzaju, w przypadku współwłasności lub współużytkowania wieczystego nieruchomości – podania udziału lub zaznaczenia, że wchodzą w skład majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską); nr 7.3 przez wskazanie typu, rodzaju, marki, rocznika posiadanych samochodów, maszyn i urządzeń; nr 10 przez wskazanie źródeł i wysokości wszystkich dochodów osiąganych przez wnioskodawcę oraz źródeł i wysokości dochodów osiąganych przez pozostałe osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym; nr 11 przez wskazanie rodzaju i wysokości posiadanych zobowiązań oraz wyszczególnienie rodzaju i wysokości stałych wydatków związanych z utrzymaniem rodziny; nr 14 przez podanie miejscowości i daty i nr 15 przez podpisanie wniosku; w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący pismem z dnia 9 października 2017 r. podał dane personalne swoich dzieci i daty ich urodzenia, a także wskazał, że posiada nieruchomość mieszkalną i warsztatową oraz lokale użytkowe (61,24 m2) i [nieczytelne] (90 m2), grunty rolne i leśne będące nieużytkami, na których nie jest prowadzona produkcja rolna, leśna ani żadna inna, posiada również środki transportu niezbędne do prowadzenia zakładu oraz maszyny i sprzęt. Podał również datę i miejsce wypełnienia wniosku. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 16 października 2017 r., na podstawie art. 257 p.p.s.a., pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W ocenie referendarza sądowego Skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych wniosku, do usunięcia których został wezwany. W skierowanym do Skarżącego wezwaniu jasno wskazano, jakie dane Skarżący jest zobowiązany podać, aby złożony przez niego wniosek mógł zostać przyjęty do rozpoznania. Od powyższego zarządzenia Skarżący wniósł sprzeciw, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy, bowiem wykonał zobowiązanie Sądu uzupełniając oświadczenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Dodania wymaga, że konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, iż orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Z treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wynika, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Sankcja w postaci pozostawienia złożonego na urzędowym formularzu wniosku bez rozpoznania ma miejsce, gdy pomimo wezwania strony do uzupełnienia tego formularza w dalszym ciągu posiada on takie braki formalne, które uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu, tj. uniemożliwiają ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku. W związku z tym, że złożony przez Skarżącego formularz został wypełniony w sposób nieczytelny i nieprawidłowy, a tym samym uniemożliwiający rozpoznanie wniosku, Skarżący został wezwany do uzupełnienia jego braków formalnych. W zarządzeniu referendarza sądowego z dnia 26 września 2017 r. zostało szczegółowo wskazane, w jaki sposób wniosek winien zostać uzupełniony i jakie dane, których złożony wniosek nie zawierał, powinny zostać wskazane w poszczególnych rubrykach formularza. W ocenie Sądu, prawidłowo referendarz sądowy uznał, że odpowiedź udzielona przez Skarżącego, nie czyni zadość wezwaniu i nie stanowi uzupełnienia wniosku w sposób, który pozwalałby na jego merytoryczne rozpatrzenie. Jakkolwiek w piśmie z dnia 9 października 2017 r. Skarżący podał dane personalne swoich dzieci i daty ich urodzenia, a także wskazał, że posiada nieruchomość mieszkalną i warsztatową oraz lokale użytkowe, grunty rolne i leśne będące nieużytkami, na których nie jest prowadzona produkcja rolna, leśna ani żadna inna, wskazał, że posiada również środki transportu niezbędne do prowadzenia zakładu oraz maszyny i sprzęt, a także podał datę i miejsce wypełnienia wniosku, to jednak udzielona przez Skarżącego odpowiedź nie była pełna. Nie zawierała bowiem podstawowych informacji, które winny zostać podane w rubrykach 7.1, 7.3, 10 oraz 11 urzędowego druku PPF, o uzupełnienie których wzywał Skarżącego referendarz sądowy, a które są niezbędne do przyjęcia wniosku do rozpoznania. Wskazane przez Skarżącego okoliczności nie stanowią pełnego i prawidłowego uzupełnienia braków wymaganych danych, zawartych w w/w rubrykach formularza urzędowego. Wbrew stanowisku Skarżącego, nie wypełnił on zobowiązania referendarza sądowego w sposób prawidłowy i kompletny. Nieuzupełnienie w powyższym zakresie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, uzasadniało pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania, na podstawie przywołanego art. 257 p.p.s.a., o czym prawidłowo referendarz sądowy orzekł w zarządzeniu z dnia 16 października 2017 r. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.