I SA/Gd 631/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Parafii Rzymsko – Katolickiej [...] w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 9 stycznia 2023 r. Nr SKO.410.289.2022 w przedmiocie podatku rolnego za 2020 rok postanawia: odrzucić skargę.

W piśmie z dnia 15 czerwca 2023 r. (data stempla pocztowego) Parafia Rzymsko – Katolicka [...] w C. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku m. in. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 9 stycznia 2023 r. uchylającą w całości decyzję Burmistrza Chojnic z dnia 17 listopada 2022 r. i określającą wysokość zobowiązania w podatku rolnym za 2020 r. w kwocie 1.279 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2023r., poz.259 ze zm.) – dalej określanej jako "p.p.s.a." - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast stosownie do treści przepisu art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zarówno zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego wydanego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. W rozpoznawanej sprawie kluczowe znaczenie ma ustalenie daty doręczenia stronie skarżącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 9 stycznia 2023 r., albowiem od tej daty rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję. Z regulacji zawartej w art. 151 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 1651 ze zm.) wynika, że osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi. Do doręczeń stosuje się odpowiednio przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a wskazanej ustawy. W przepisach art. 150 Ordynacji podatkowej przewidziano tzw. fikcję doręczenia (domniemanie doręczenia). Z art. 150 § 1 wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (pkt 1), albo pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę (pkt 2). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy ( art. 150 § 3). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4). Z akt administracyjnych wynika, że przesyłka zawierająca m. in. zaskarżoną decyzję została nadana w placówce pocztowej przesyłką poleconą nr 00659007730397323699 w dniu 21 kwietnia 2023 r. na adres skarżącej wskazany w aktach. Decyzję tę skarżącej doręczono w trybie tzw. fikcji prawnej doręczenia, zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej. Z informacji uzyskanej ze strony https://emonitoring.poczta-polska.pl/?numer=00659007730397323699 wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniu 26 kwietnia 2023 r. oraz w dniu 5 maja 2023 r., a w dniu 11 maja 2023 r. została zwrócona do nadawcy. Fakt nieodebrania przesyłki w wyznaczonym terminie został potwierdzony oświadczeniem Proboszcza Parafii złożonym w piśmie z dnia 15 maja 2023r. Mając na uwadze przytoczone powyżej regulacje, należy stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy 26 kwietnia 2023 r., to jej doręczenie - zgodnie z regułą zawartą w art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej - nastąpiło z dniem 10 maja 2023 r., a co za tym idzie, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję upływał z dniem 9 czerwca 2023 r. W związku z tym uznać należało, że składając skargę w dniu 15 czerwca 2023 r. strona skarżąca uczyniła to po upływie ustawowego terminu. Wobec prawidłowego i skutecznego doręczenia skarżącej przedmiotowej decyzji w dniu 10 maja 2023 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego, ponowne doręczenie skarżącej, na jej wniosek, kserokopii zaskarżonej decyzji, nie wywołuje skutków prawnych i nie otwiera nowego terminu do wniesienia skargi, albowiem termin ten biegnie od dnia pierwszego skutecznego doręczenia decyzji, co w niniejszej sprawie miało miejsce 10 maja 2023 r. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.