I SA/Gd 402/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2018 r. o utrzymaniu w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 24 lipca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić zażalenie.

Wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 30 maja 2018 r. A Spółka z o.o. z siedzibą w G. zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej określanej jako "p.p.s.a."), utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lipca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 28 września 2018 r. skarżąca Spółka wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie i wniosła o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Stosownie natomiast do treści art. 260 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, gdyż nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. Żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje ponadto możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając jako sąd drugiej instancji, rozpoznał merytorycznie sprzeciw strony od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 24 lipca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2018 r. utrzymał w mocy powyższe zarządzenie referendarza sądowego. Uznając zatem, że skarżąca wniosła zażalenie na prawomocne postanowienie, od którego nie przewidziano środka odwoławczego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił wniesione zażalenie jako niedopuszczalne.