I SA/Gd 374/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 października 2017 r. sygn. akt [...] w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego za 2017 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

J. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 października 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego za 2017 r. Pismem z dnia 20 lutego 2018 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wyjaśniając, że zaskarżona decyzja jest wadliwa i krzywdząca. Skarżący wskazał, że nie ma środków finansowych aby zapłacić wymierzony podatek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania aktu dopuszczalne jest, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że w okolicznościach konkretnej sprawy można zakładać, spodziewać się zaistnienia takiej sytuacji o jakiej mowa w przepisie. Ocena możliwości wystąpienia tego niebezpieczeństwa nie może być przez Sąd dokonywana bez odwołania się do konkretnych okoliczności, odpowiednio potwierdzonych przez wnioskodawcę dowodami. Jeżeli bowiem podatnik twierdzi, że wykonanie decyzji polegającej na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej skutkować będzie powstaniem szkody, to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie tego, że środki pieniężne niezbędne do zapłaty należności publicznoprawnej przekraczają możliwości płatnicze podatnika i doprowadzą np. do utraty możliwości zaspakajania potrzeb podatnika i jego rodziny. W złożonym wniosku Skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Uzasadniając swój wniosek Strona ograniczyła się wyłącznie do powtórzenia wynikających z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, tj. że wykonanie decyzji może prowadzić do wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia Stronie znacznej szkody bądź zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej, która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt I FZ 515/13, w interesie strony leży możliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe nie stoi jednak na przeszkodzie uwzględnieniu przez sąd rozpoznający wniosek o ww. przedmiocie, informacji wynikających z akt sprawy, w szczególności, gdy były one już przedmiotem analizy sądu podczas rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mimo, że przesłanki przyznania prawa pomocy nie są tożsame z przesłankami udzielenia ochrony tymczasowej, to jednak bez wątpienia sytuacja finansowa strony wnioskującej o tę ochronę rzutuje na ocenę ewentualnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. W sytuacji, gdy stan majątkowy strony jest tego typu, że uzasadnia pomoc materialną Skarbu Państwa (w postaci zwolnienia od kosztów sądowych), można ze znacznym prawdopodobieństwem uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego środków utrzymania, zwłaszcza gdy uwzględni się wartość egzekwowanej należności (...). Taka sytuacja postrzegana jest w orzecznictwie jako (potencjalna) szkoda uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 26 marca 2010 r., II FZ 51/10, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 4 września 2018 r. sygn. I SA/Sz 483/18). Na sądzie spoczywa zatem obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności nie tylko wskazanych we wniosku, ale także okoliczności możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II FZ 497/12). Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że z okoliczności sprawy wynika, iż sytuacja majątkowa Skarżącego nie pozwala mu na uregulowanie kwoty zaległości podatkowej w wysokości 60 700 zł. Twierdzenia Strony w tym zakresie są poparte znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami dołączonymi do wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie których, postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r., a Referendarz sądowy przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z dokumentacji tej wynika, że Skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada oszczędności, posiada znaczne zadłużenie wobec ZUS, banków oraz dostawców mediów, a rachunek bankowy Skarżącego został zajęty w związku z prowadzoną egzekucją komorniczą. Brak środków pieniężnych powoduje, że prowadzona do majątku Skarżącego egzekucja musiałaby skutkować licytacją nieruchomości Skarżącego, co wiąże się z brakiem możliwości prowadzenia na nieruchomości działalności gospodarczej oraz sprzedażą nieruchomości poniżej ich wartości. W sprawie zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Orzeczenia sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.