I SA/Gd 35/17

Dnia 11 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2011 r. oraz zabezpieczenia na majątku postanawia nakazuje ściągnąć od skarżącego A.K. brakującą część wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 marca 2017 r. A.K. został zobowiązany do uiszczenia brakującej części wpisu od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Brakująca część wpisu nie została uiszczone praz stronę. Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 24 marca 2017 r. strona wniosła zażalenie. W dniu 28 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ogłosił wyrok oddalający skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 listopada 2016 r., w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2011 r. oraz zabezpieczenia na majątku. W orzeczeniu tym Sąd nie zawarł rozstrzygnięcia nakazującego ściągnąć od skarżącego brakującą, nieuiszczoną część wpisu od skargi. Po rozpoznaniu wniesionego zażalenia, postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r., w sprawie o sygn. akt I FZ 107/17 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że rozpoznanie zażalenia stało się bezprzedmiotowe wobec rozpoznania skargi i zakończenia postępowania. Jednocześnie NSA wskazał, że obowiązkiem Sądu jest orzeczenie o obowiązku poniesienia kosztów sądowych, stosownie do treści art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Również w myśl art. 223 § 2 p.p.s.a., jeżeli nie została uiszczona należna opłata, Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę. W kontekście przytoczonych powyżej regulacji prawnych należy zauważyć, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2017 r. wpis od skargi określono na kwotę 200 zł. Następnie, w dniu 6 marca 2017 r. Przewodniczący Wydziału wydał zarządzenie zobowiązujące stronę do uzupełnienia brakującej części wpisu w wysokości 300 zł. W tym miejscu wskazać należy, że wysokość wpisu pobieranego od skarg została przez ustawodawcę określona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193). W przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie § 2 ust. 3 pkt 12, z którego wynika, że w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł. Przywołany przepis wskazuje zatem, że skarżący wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty podatku od towarów i usług oraz zabezpieczenia na majątku, był zobowiązany do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł, a nie jak to początkowo określono w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2017 r. w kwocie 200 zł. W związku z powyższym, zgodnie z wystosowanym wezwaniem strona zobowiązana była do wpłacenia brakującej części wpisu. Powyższemu obowiązkowi strona uchybiła, albowiem kwota taka nie została uiszczona. Z uwagi na to, że pomimo nieuiszczenia wpisu w pełnej wysokości skarga została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który oddalił ją wyrokiem z dnia 28 marca 2017 r., a przy tym w orzeczeniu tym Sąd nie orzekł o obowiązku poniesienia przez skarżącego kosztów sądowych, konieczne stało się nakazanie ściągnięcia nieuiszczonej części wpisu, stosownie do treści art. 224 p.p.s.a.. Dodania wymaga, że na istnienie tego obowiązku wskazał również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2017 r. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 224 w zw. z art. 223 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.