I SA/Gd 315/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J.H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 315/24 w sprawie ze skargi J.H. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.134.2023.AR w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2024 r. (sygn. akt I SA/Gd 315/24), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.H. (dalej jako "Skarżący", "Strona"), na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2024 r. w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, oddalił skargę. Doręczenie Stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 16 stycznia 2025 r. W terminie ustawowym, Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku z wnioskiem o przyznanie pełnomocnika z urzędu, z uwagi na konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w dniu 28 lutego 2025 r. przesłano do Strony wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego jej egzemplarza, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Korespondencja została doręczona w dniu 5 marca 2025 r. Przesyłką nadaną w dniu 10 marca 2025 r. w placówce pocztowej, Strona skarżąca uzupełniła powyższy brak formalny. Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie sygn. akt I SA/Gd 315/24, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. odmówił Stronie przyznania prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie (sygn. akt I SPP/Gd 45/25). Z kolei, po doręczeniu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem, Skarżący w terminie ustawowym złożył od postanowienia sprzeciw, po rozpoznaniu którego postanowieniem z dnia 23 maja 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Doręczenie wskazanego rozstrzygnięcia nastąpiło w dniu 9 czerwca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 96 załącznika do akt sądowych). Od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w ww. przedmiocie w terminie ustawowym do wniesienia skargi kasacyjnej, Strona skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej odpowiadającej wymogom sporządzenia jej zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę kasacyjną Strony skarżącej należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Z kolei według treści art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna również zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna też czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz art. 47 p.p.s.a.. Jednym z podstawowych elementów które ustawodawca wymienia jest, że każde pismo powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4). Zgodnie z kolei z art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, iż przed przekazaniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest dokonać badania ww. pisma pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków, wzywa do ich usunięcia w zakreślonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zatem, przepisy p.p.s.a. obligują sąd do wezwania o usunięcie braków skargi kasacyjnej, która nie spełnia wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie, w dniu 16 stycznia 2025 r. Stronie skarżącej został doręczony odpis wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W terminie zakreślonym ustawowo, Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku z wnioskiem o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, jednakże nadesłany egzemplarz skargi kasacyjnej nie zawierał podpisu. W związku z tym, że skarga kasacyjna nie spełniała wymagań przewidzianych w art. 176 § 2 p.p.s.a., Strona została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie jednego podpisanego jej egzemplarza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Strona skarżąca w wyznaczonym terminie nadesłała podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a., w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie (art. 177 § 6 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, wniesiona przez Skarżącego w dniu 17 lutego 2025 r. skarga kasacyjna (w dacie nadania przesyłki w palcówce pocztowej) nie odpowiada wymogom jej sporządzenia zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim. Z okoliczności sprawy nie wynika również, by Skarżący należał do osób wymienionych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Powyższe oznacza zatem, że wniesiona skarga kasacyjna, znajdująca się w aktach sprawy została sporządzona w sposób nieodpowiadający wymogom wynikającym z art. 175 § 1 p.p.s.a. Treść natomiast pouczenia, które Stronie zostało doręczone wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem jednoznacznie wskazuje na powyższy wymóg oraz skutki prawne jego niedochowania. Z kolei, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie sygn. akt I SA/Gd 315/24, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. odmówił Stronie przyznania prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie (sygn. akt I SPP/Gd 45/25). Po doręczeniu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem, Skarżący w ustawowym terminie złożył od ww. postanowienia sprzeciw, po rozpoznaniu którego postanowieniem z dnia 23 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Doręczenie rozstrzygnięcia nastąpiło w dniu 9 czerwca 2025 r. Zatem, bieg 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez Stronę Skarżącą w sprawie dodatkowo spełniającej wymóg jej sporządzenia zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim rozpoczął się od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Od dnia doręczenia postanowienia kończącego ww. postępowanie w terminie ustawowym do wniesienia skargi kasacyjnej, Strona skarżąca nie złożyła skargi kasacyjnej, odpowiadającej wymogom jej sporządzenia zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim. Z kolei upływ terminu na złożenie takiej skargi w sprawie nastąpił z dniem 9 lipca 2025 r. (w dzień powszechni). Skoro zatem, nie wniesiono skargi kasacyjnej spełniającej wymogi art. 175 § 1 p.p.s.a, a wniesiona w dniu 17 lutego 2025 r. skarga kasacyjna nie odpowiada powyższemu, to tym samym stwierdzić należało, że w sprawie ziściły się przesłanki do jej odrzucenia. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. oraz art. 177 § 1 i § 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.