I SA/Gd 1651/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.M. z dnia 20 grudnia 2019 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2019 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Pismem z dnia 20 grudnia 2019 r. (k. 40) A.M. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2019 r. w przedmiocie odrzucenia skargi (k. 29). Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego zażalenia oraz nadesłanie własnoręcznie podpisanego odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 66). Powyższe wezwanie wysłane zostało na adres skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 72) oraz wyjaśnień doręczyciela (k. 80), z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 29 lipca 2020r. i po raz drugi w dniu 6 sierpnia 2020r. Następnie przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 13 sierpnia 2020 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia w ustawowym terminie 7 dni, który upłynął bezskutecznie w dniu 19 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wniesione zażalenie wymogów tych nie spełniało, nie zostało bowiem podpisane. Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Jak natomiast stanowi art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, iż w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy sąd wojewódzki odrzuci je na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Przesyłka zawierające powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz wyjaśnień operatora pocztowego, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: w dniu 29 lipca 2020r. i po raz drugi w dniu 6 sierpnia 2020r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 12 sierpnia 2020 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie skarżący odebrał powyższą przesyłkę w dniu 13 sierpnia 2020r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia. Wyznaczony skarżącemu siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 19 sierpnia 2020 r. Braki formalne zażalenia w postaci braku podpisu oraz braku odpisu nie zostały usunięte. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.