I SA/Gd 1641/16

Dnia 4 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2016 r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie

W.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej z dnia 12 października 2016 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę. Na przedmiotowe postanowienie strona skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie. Przesyłka zawierająca odpis postanowienia została przesłana na adres skarżącego. W dniu 25 kwietnia 2017 r. podjęto próbę doręczenia przesyłki, a wobec braku możliwości doręczenia, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadamiając o tym adresata poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne zawiadomienie o nadejściu przesyłki umieszczono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 4 maja 2017 r. Przesyłka zawierająca postanowienie została wydana w placówce pocztowej w dniu 11 maja 2017 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 18 maja 2017 r. wniesione zostało żalenie na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2017 r. Zażalenie zostało złożone przez "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej zwana Spółką). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jedną z przesłanek dopuszczalności zażalenia jest wniesienie go przez stronę. W razie stwierdzenia, że zażalenie wniesione zostało przez podmiot, który nie jest stroną, sąd odrzuca zażalenie jako niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie stroną postępowania jest W.P., natomiast zażalenie na postanowienie Sądu zostało złożone przez Spółkę, co wynika w sposób niebudzący wątpliwości z treści wniesionego środka zaskarżenia. W zażaleniu wyraźnie stwierdzone zostało, że Spółka w imieniu własnym zaskarża postanowienie i wnosi o jego uchylenie. W tej sytuacji należy uznać, że Spółka działając we własnym imieniu i nie będąc stroną niniejszego postępowania nie jest legitymowana do wniesienia zażalenia. Skutkiem braku legitymacji Spółki do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi W.P. jest jego odrzucenie jako niedopuszczalnego. Niezależnie od powyższego zażalenie podlegało odrzuceniu także z uwagi na jego wniesienie po upływie ustawowego terminu. Jak stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą postanowienie z dnia 12 kwietnia 2017 r., wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania skarżącego siedziby Spółki, złożono w dniu 25 kwietnia 2017 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącej w skrzynce do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 4 maja 2017 r. (vide – k. 44). Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 9 maja 2017 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 11 maja 2017 r., nie ma wpływu dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia był dzień 16 maja 2017 r. Ponieważ przesyłka zawierająca zażalenie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 maja 2017 r. (vide koperta k. 39), należało uznać, że wniesienie zażalenia nastąpiło z uchybieniem przepisanego terminu. Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.