I SA/Gd 1475/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1475/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną S. J. od powyższego wyroku z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w zakreślonym terminie. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 lipca 2017 r. Pismem z dnia 17 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Jednocześnie pismem z tej samej daty wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 lipca 2017 r., odrzucające skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej w skrócie zwana "p.p.s.a.", czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jak stanowi z kolei art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2012 r., II GZ 222/12; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2014 r., I CZ 108/13; postanowienie SN z dnia 7 lutego 2013 r., II CZ 173/12 lex nr 1293957; post. NSA z dnia 25 maja 2004 r., sygn. FZ 61/04). Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne ustalenie, że do uchybienia terminu doszło. Jeżeli zatem strona, składając zażalenie, kwestionuje fakt uchybienia terminowi do dokonania czynności postępowania, to nie może skutecznie złożyć wniosku o przywrócenie terminu, a wniosek taki jako niedopuszczalny z mocy ustawy będzie podlegał odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., II OZ 1347/10, z dnia 23 czerwca 2008 r. I OZ 405/08, postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., II GZ 519/12). W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.