I SA/Gd 138/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100,- zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca postanowienie na skutek niepodjęcia w terminie została awizowana w dniach: 1 i 9 października 2014 r. i doręczona 16 października 2014 r. Dnia 15 listopada 2014 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym skargę, w której zaskarżył powyższe postanawianie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone na wskazany przez stronę adres w trybie określonym w art. 44 § 1- 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej jako "k.p.a.") Stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczenia pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z treści art. 44 § 4 k.p.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty (pierwszego awiza) należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia skargi. W świetle powyższego należy przyjąć, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie przestanie odnosić skutków prawnych. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 44 § 4 k.p.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie. Innymi słowy, późniejsze wydanie pisma stronie na jej żądanie, mimo upływu terminu, o którym mowa w ww. przepisach (a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie obala doręczenia pisma w trybie art. 44 k.p.a. W okolicznościach niniejszej sprawy pierwszego awizowania dokonano 1 października 2014 r. i od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 44 § 1 i 3 k.p.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 15 października 2014 r.). Sąd uznał, że faktyczny odbiór przesyłki 16 października 2014 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten nastąpił z mocy prawa 15 października 2014 r. (w trybie doręczenia zastępczego). Od tej więc daty rozpoczął bieg termin do złożenia skargi. W tej sytuacji należało przyjąć, że skoro wezwanie doręczono skarżącemu, w trybie doręczenia zastępczego – 15 października 2014 r., to trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął z dniem 14 listopada 2014 r. Tymczasem skarżący nadał skargę dnia 15 listopada 2014 r., tj. z przekroczeniem terminu. Uwzględniając wyżej wskazywane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 odrzucił skargę. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.