I SA/Gd 1061/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wnioskiem zawartym w skardze, złożonym na formularzu PPF w dniu 7 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżący B. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony profesjonalnego pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Referendarz sądowy, na podstawie oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na wezwanie z dnia 17 sierpnia 2017 r., ustalił, co następuje: skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 47,70 m2. Skarżący prowadzi sam gospodarstwo domowe, w dniu 13 września 2016 r. został zarejestrowany jako osoba bezrobotna i przyznano mu z tego tytułu zasiłek do dnia 12 września 2017 r., który od 1 stycznia br. wynosił 678,71 zł netto. W związku z osiąganiem ww. dochodu nie ubiegał się o przyznanie mu świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący na stałe wydatki, które udokumentował i do których zaliczył opłatę za czynsz mieszkania, energię elektryczną, abonament TV oraz zakup gazu w butli, przeznacza miesięcznie kwotę około 384 zł. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący nie ma realnych możliwości poniesienia w niniejszej sprawie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.