I SA/Gd 1006/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.K. na postanowienie z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1006/12, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1006/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W.K. wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 18 grudnia 2013 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego postanowienia (k. 145) oraz wyjaśnień doręczyciela (k. 161 i k. 163), próba doręczenia adresatowi przesyłki zawierającej powyższe postanowienie podjęta w dniu 21 maja 2014 r. nie powiodła się z uwagi na odmowę odbioru przesyłki przez adresata. Przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono adresata pozostawiając tzw. awizo w oddawczej skrzynce pocztowej. Po raz kolejny przesyłka została awizowana w dniu 29 maja 2014 r., a w dniu 5 czerwca 2014 r. została wydana adresatowi. W dniu 12 czerwca 2014 r. W.K. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 12 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić z uwagi na wniesienie go po upływie ustawowego terminu. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, próba doręczenia tej przesyłki podjęta przez pracownika poczty w dniu 21 maja 2014 r. okazała się bezskuteczna, adresat odmówił bowiem jej odbioru. Zgodnie z art. 74 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma, zwraca się je sądowi z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją dołącza się do akt sprawy. Jak zaś stanowi § 2 tego artykułu, w przypadku, o którym mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata. Mając na uwadze powyższą regulację należało uznać, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie doręczona została W.K. w dniu odmowy jej przyjęcia, tj. w dniu 21 maja 2014 r. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącemu w trybie art. 74 § 2 p.p.s.a. w dniu 21 maja 2014 r., termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 28 maja 2014 r. Uznać zatem należało, że wnosząc zażalenie w dniu 12 czerwca 2014 r. skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje odrzuceniem zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny. Bez znaczenia natomiast dla podjętego rozstrzygnięcia pozostaje oczywiście wadliwe działanie Poczty Polskiej, która zastosowała tryb doręczenia zastępczego przewidziany w art. 73 §1 - §4 p.p.s.a., do tego błędnie, wydając adresatowi przesyłkę po upływie czternastodniowego okresu jej przechowywania w placówce, wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a. Skoro bowiem pierwsze awizo pozostawione zostało w skrzynce pocztowej adresata w dniu 21 maja 2014 r., to termin jej przechowywania w placówce pocztowej upływałby z dniem 4 czerwca 2014 r. W rozpatrywanej sprawie z uwagi na odmowę odbioru pisma przez adresata i jednoznaczne brzmienie art. 74 § 1 i § 2 p.p.s.a. dniem doręczenia przesyłki jest dzień, w którym adresat odmówił jej przyjęcia, a nie dzień, w którym bezskutecznie upłynął czternastodniowy termin odbioru decyzji niepotrzebnie złożonej w placówce pocztowej (§ 4 art. 73 p.p.s.a.) ani tym bardziej dzień późniejszego faktycznego wydania przesyłki w tej placówce adresatowi. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.