I SA/Bk 557/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2015 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2018 r., Skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten nie mógł być jednak uwzględniony. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Wnosząc o zastosowanie ochrony tymczasowej Skarżący poprzestał na złożeniu wniosku. Brak jest uzasadnienia wskazującego, czy wykonania skarżonej decyzji może spowodować następstwa w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Wprawdzie postanowieniem z dnia 29 listopada 2018 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże w doktrynie i w judykaturze przyjmuje się zasadę, zgodnie z którą przesłanek do przyznania prawa pomocy nie można utożsamiać z przesłankami, na podstawie których Sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. II FZ 680/18). Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ww. ustawy procesowej, orzeczono jak w sentencji.