I SA/Bk 284/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi B. E. S. na decyzję Zarządu Województwa P. z dnia [...] maja 2014 r. [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu udzielonego dofinansowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. ,

W skardze na decyzję Zarządu Województwa w B. – Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2007 – 2013, znak: [...], wydanej w przedmiocie zobowiązania do zwrotu udzielonego dofinansowania w wysokości 45 000 zł, Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazała, że dokonanie zapłaty za zwrot dotacji pochodzących ze środków unijnych spowoduje, że sytuacja finansowa przedsiębiorstwa, które prowadzi ulegnie znacznemu pogorszeniu oraz, że będzie to miało bezpośredni związek ze spadkiem rentowności przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że strona wnosząca o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winna starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że jest to uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku wraz z ogólnym uzasadnieniem, z którego wynika, że sytuacja finansowa przedsiębiorstwa, które prowadzi ulegnie znacznemu pogorszeniu. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. We wniosku należy wskazać w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie daje podstaw do pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Jednocześnie, brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r., II OSK 2290/13, LEX nr 1398157). W niniejszej sprawie Skarżąca w złożonym wniosku nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ogólne stwierdzenia Skarżącej o doprowadzeniu do niekorzystnej sytuacji finansowej nie przesądzają, że w sprawie zachodzi wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uznając za niezasadny wniosek Skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.