I SA/Bk 189/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2025 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 20 marca 2025 r. Nr 2001-IOD.4102.1.2025 w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodu w postępowaniu odwoławczym p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100,00 (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. ,

Postanowieniem z 20 marca 2025 r. nr 2001-IOD.4102.1.2025, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku odmówił A. B. przeprowadzenia dowodu w postępowaniu odwoławczym w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych wg stawki liniowej za 2017, 2018 i 2019 rok w miejsce zadeklarowanej straty. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła skargę do tut. sądu, zarzucając naruszenie art. 120, art. 121, art. 123 w zw. z art.180 § 1, art. 188, art. 191 i art.216 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: "o.p."). Powołując się na powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na brak prawa zaskarżenia ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga w przedmiotowej sprawie, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu albowiem zaskarżone postanowienie nie mieści w katalogu aktów podlegających kontroli sądów administracyjnych. W szczególności nie ma ono cech postanowienia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Podkreślić bowiem należy, że postanowienie w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 236 § 1 o.p., zażalenie na postanowienia przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w ustawie. Tymczasem w przypadku postanowień wydanych w trybie art. 188 o.p. nie przewiduje możliwości wnoszenia zażaleń. W konsekwencji przedmiotowe postanowienie nie może być przedmiotem skutecznie wywiedzionej skargi do sądu administracyjnego. Dostrzegając niedopuszczalność skargi na to postanowienie sąd zobligowany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.