I SA/Bk 132/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Kojło, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Renata Kryńska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi I.K. na czynność Zarządu Województwa Podlaskiego z dnia 5 marca 2026 r. nr DR-V.432.154.18.2025.MS w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej 1. uchyla zaskarżoną czynność, 2. zasądza od Zarządu Województwa Podlaskiego na rzecz skarżącej I.K. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I.K. (dalej: "skarżąca") złożyła w dniu 28 lutego 2025 r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego za pośrednictwem PUE wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację operacji pn. "WORKATION-TURYSTYCZNA STREFA PRACY I RELAKSU WE WSI SŁOCHY ANNOPOLSKIE" do naboru nr 3/2025/EFRROW, ogłoszonego przez Lokalną Grupę Działania- Tygiel Doliny Bugu. Na dzień złożenia wniosku skarżąca prowadziła działalność gospodarczą. Złożony wniosek został oceniony pozytywnie przez LGD, lecz ze względu na wyczerpanie środków finansowych wskazanych w ogłoszeniu o naborze, nie mieścił się w zakontraktowanych środkach i wobec powyższego wniosek oczekiwał na zwolnienie środków. W dniu 10 lutego 2026 r. organ wystosował do skarżącej wezwanie do usunięcia braków i nieprawidłowości. W odpowiedzi skarżąca przesłała pismo przewodnie, w którym ustosunkowała się do części nieprawidłowości oraz podała, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza została czasowo zawieszona ze względów ekonomicznych w okresie oczekiwania na rozstrzygnięcie procedury konkursowej. Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z 5 marca 2026 r. znak sprawy: DR.432.154.18.20258.MS (UM10-65721.00006.2025) Zarząd Województwa Podlaskiego poinformował skarżącą o odmowie przyznania płatności ze względu na niespełnienie warunków jej przyznania. Wskazano, że z danych pozyskanych z CEiDG wynika, że skarżąca w dniu 31 sierpnia 2025 r. zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej i wznowiła ją w dniu 19 lutego 2026 r. ze skutkiem od 01 lutego 2026 r. Fakt ten ujawniła również sama skarżąca w piśmie z 23 lutego 2026 r. Zgodnie z wytycznymi szczegółowymi (Wytyczne szczegółowe w zakresie przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji 1.13.1 LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS) - komponent Wdrażanie LSR) w zakresie rozwój działalności gospodarczej (rozwój DG) pomoc przyznaje się, jeżeli w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia WOPP (wniosek o przyznanie pomocy) wnioskodawca wykonywał łącznie co najmniej przez 365 dni działalność gospodarczą, do której stosuje się przepisy ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.) oraz nadal wykonuje tę działalność. Jednocześnie zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców przedsiębiorca w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Organ stwierdził, że zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej w okresie od złożenia wniosku do dnia przyznania pomocy wyklucza możliwość przyznania pomocy na Rozwój przedsiębiorczości, poprzez rozwój działalności gospodarczej. Organ dokonał również analizy złożonej do wniosku dokumentacji oceniając przedłożone wydatki w zakresie ekonomicznego uzasadnienia kosztów, racjonalności technologicznej i racjonalności kosztowej. Niezależnie od powyższego organ dokonał analizy złożonej dokumentacji, tj.: 1. w wezwaniu do uzupełnienia wniosku organ zakwestionował zakup instalacji fotowoltaicznej o mocy 8 kW wraz z magazynem energii do zasilania dwóch altan WORKATION wyposażonych w 2 pompy ciepła powietrze- powietrze i do zasilania maksymalnie 4 komputerów. Wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie skarżąca przedstawiła wyliczenie rocznej produkcji prądu przez PV i rocznego zapotrzebowania na energię sumy planowanych do zakupu urządzeń. Wskazał, że dofinansowanie dla interwencji 1.13-1 LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS) - komponent Wdrażanie LSR jest wydatkowaniem środków publicznych i podlega ocenie w zakresie uzasadnienia ekonomicznego kosztów; racjonalności technologicznej i racjonalności kosztowej. Podniósł, że jak to zostało wskazane w wezwaniu zaplanowana do zakupu instalacja jest dedykowana do zasilania większych domów jednorodzinnych, w których pobór mocy jest równomierny. Zaznaczył, że w swoich wyjaśnieniach skarżąca odniosła się do produkcji prądu średniorocznie i jego zużycia również w okresie średniorocznym. Jak wskazała sama skarżąca założenie w prowadzonej działalności zakłada, że w ciągu dnia będzie wykorzystywana głównie strefa do pracy zdalnej a wieczorem sauna, jacuzzi i tym m.in. uzasadnia zakup magazynu energii. W ramach operacji zaplanowano zakup sauny z piecem elektrycznym o mocy 6-8 kW. -2- Piec do sauny o mocy 8 kW zużywa maksymalnie 8 kWh energii elektrycznej na godzinę pracy. Oznacza to, że w pełni naładowany magazyn energii wystarczy do zasilenia pieca sauny przez ok. 1,5 - 2h. Po tym czasie będzie całkowicie wyczerpany i niemożliwe będzie korzystanie z jakichkolwiek urządzeń, które mają stanowić o atrakcyjności miejsca. Powyższe wskazuje, że operacja jest niedostosowana do zakresu i zakładanego celu operacji. 2. Dodatkowo w wezwaniu do skorygowania wniosku skarżąca została poproszona o ponowną weryfikację ceny zakupu traktorka ogrodowego z pługiem. W ramach zadania zaplanowano zakup traktorka cub cadet xtl OR106 z pługiem do odśnieżania za kwotę 44.097,90 zł. Organ podniósł, że w powszechnie dostępnych sklepach internetowych wartość zaplanowanego do zakupu traktorka oscyluje w kwotach 15.000 zł – 17.000 zł. Komplet do odśnieżania traktorka Cub Cadet (spych traktora śniegu) kosztuje ok. 2.300 zł. W ocenie organu w odpowiedzi skarżąca nie skorygowała deklarowanej ceny zakupu traktorka ogrodowego. Przywołała jedynie parametry techniczne traktorka, które nie były kwestionowane przez Samorząd Województwa. Skarżąca uzasadniając zakup traktorka za cenę 44. 097,90 zł, dokonała analizy porównawczej z innym modelem (XT1 OR95), co nie było podnoszone w wezwaniu. Organ podniósł, że na dzień sporządzenia niniejszego pisma planowany do zakupu traktor ogrodowy cub cadet xtl OR106 w popularnych serwisach i sklepach internetowych kosztuje: 15.499 zł, 16.799 zł i 14.999 zł. W ocenie organu przedstawiona oferta zakupu traktorka ogrodowego cub cadet xtl OR106 jest zawyżona i nie stanowi ceny rynkowej. 3. pomimo wezwania nie dostarczono skorygowanego załącznika nr 2 do wniosku o przyznanie pomocy - oświadczenia o kwalifikowalności VAT. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca wniosła skargę do tut. sądu. Zaskarżonej czynności zarzuciła naruszenie prawa materialnego i procesowego poprzez: 1) błędną wykładnię § IV.2.1 ust. 2 pkt 1 Wytycznych szczegółowych- rozszerzającą interpretację warunku "nadal wykonuje tę działalność" sprzeczną z literalnym brzmieniem przepisu i celem regulacji, 2) wadliwe zastosowanie art. 25 ust 1 ustawy Prawo Przedsiębiorców przy pominięciu art. 25 ust. 2 ustawy, 3) wewnętrzną sprzeczność wykładni organu z systemową logiką Wytycznych szczegółowych- pominięcie rozdziału VI ust. 3 Wytycznych regulujących zawieszenie działalności wyłącznie na etapie po przyznaniu pomocy, 4) naruszenie zasady zaufania do organów władzy publicznej, zasady działania na korzyść strony oraz zasady proporcjonalności - organ nie wykazał dobrej woli zawarcia umowy, a transparentność skarżącej została obrócona przeciwko niej, 5) dowolną i subiektywną ocenę traktorka ogrodowego - naruszenie obowiązku wszechstronnego zbadania materiału dowodowego przez zastąpienie ekspertyzy przeszukiwaniem serwisów internetowych, 6) bezpodstawna odmowę z powodu braku oświadczenia o kwalifikowalności VAT - naruszenie zasady proporcjonalności przez zaniechanie skorzystania z kolejnego wezwania do uzupełnienia, 7) laicką i subiektywną ocenę zasadności instalacji fotowoltaicznej- zastąpienie oceny eksperckiej własną- nieudokumentowana opinią techniczną organu. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca odniosła się szczegółowo do podniesionych zarzutów: 1. odnośnie zarzutu dot. błędnej wykładni § IV.2.1 ust. 2 pkt 1 Wytycznych szczegółowych podniosła, że warunek ten został przez nią spełniony w całości albowiem w jej ocenie zapis "nadal wykonuje tę działalność" obowiązywał na dzień założenia wniosku a organ dokonując odmiennej interpretacji i uzależniając spełnienie warunku od nieprzerwalnego prowadzenia działalności aż do dnia wydania pisma odmownego, stworzył przesłankę odmowy nieistniejącą w obowiązującym prawie. 2. odnośnie zarzutu niewłaściwego zastosowania art. 25 ustawy Prawo przedsiębiorców polegającego na powołaniu się na przepis art. 25 ust. 1 i pominięciu zapisu art. 25 ust 2 powołanej ustawy, podniosła że zawieszenie działalności nie powoduje utraty zdolności do bycia beneficjentem pomocy, a składając odpowiedź na wezwanie organu, czyniła to w sposób zgodny z prawem. 3. odnośnie zarzutu opisanego jako "sprzeczność z systemową logiką Wytycznych odniosła się do Wytycznych szczegółowych MRiRW/PSWPR 2023-2027/27(2) z 13 października 2025 r., które zdaniem skarżącej, mają zastosowanie do naborów wniosków o wsparcie dla których regulamin naboru tych wniosków został uzgodniony przez LGD z zarządem województwa nie wcześniej niż w dniu następującym po dniu podania tych wytycznych do publicznej wiadomości na stronie internetowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. 4. odnośnie zarzutu naruszenia zasady zaufania do organów władzy publicznej, zasady działania na korzyść strony oraz zasady proporcjonalności skarżąca podniosła, że organ skierował do niej wezwanie z 10 lutego 2026 r. i żaden z jego punktów nie dotyczył kwestii statusu działalności gospodarczej w CEIDG ani ciągłości jej prowadzenia. 5. odnośnie zarzutu dot. dowolnej oceny traktorka ogrodowego skarżąca zarzuciła organowi, że dokonał porównania cen innych modeli traktorków niż zaprezentowany przez wnioskodawczynię. 6. odnośnie zarzutu bezpodstawnej odmowy z powodu braku oświadczenia o kwalifikowalności VAT - naruszenie zasady proporcjonalności przez zaniechanie skorzystania z kolejnego wezwania do uzupełnienia skarżąca podniosła, że w piśmie z 23 lutego 2026 r. wyjaśniła, iż oświadczenie zostało złożone, jednak pierwotnie zawierało braki formalne (brak wskazania podstawy prawnej zwolnienia). W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przedłożyła poprawiony załącznik, zawierający właściwą podstawę prawną. Organ w swoim piśmie odmownym wskazał jedynie, że "nie dostarczyła skorygowanego złącznika nr 2", nie precyzując, czy złożone przez nią oświadczenie zostało uznane za nieprawidłowe, czy tez w ogóle nie zostało wzięte pod uwagę. 7. odnośnie zarzutu dot. "laickiej oceny instalacji fotowoltaicznej'’ skarżąca podniosła, że organ skupił się wyłącznie na zużyciu energii przez laptopy turystów, ignorując główne obciążenia - sauna elektryczna, jacuzzi elektryczne, balia z hydromasażem, dwie pompy ciepła. W ocenie skarżącej nie uwzględniono, że instalacja PV ma zasilać infrastrukturę całorocznie oraz pominięto dane i szczegółowe wyliczenia przez nią przedstawione. Mając powyższe zarzuty na względzie skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonej czynności w całości, zobowiązanie organu do ponownego rozpatrzenia jej wniosku z uwzględnieniem wiążącej wykładni przepisów Wytycznych szczegółowych dokonywanej przesz niniejszy sąd, w szczególności w zakresie prawidłowego rozumienia warunku "nadal wykonuje tę działalność" określonego w rozdziale IV.2.1 UST2 PKT1 Wytycznych szczegółowych oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych albowiem na obecnym etapie postępowania skarżąca nie ma pełnomocnika i skargę podpisała osobiście. Ponadto organ, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") wniósł o dopuszczenie dowodu uzupełniającego z dokumentów w postaci: a) Pisma Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Departament Wspólnej Polityki Rolnej z 30 maja 2025 r. w sprawie interpretacji zapisu Wytycznych dotyczących zawieszenia działalności gospodarczej b) oferty traktorka tego samego modelu o jaki wnioskowała skarżąca oraz oferty pługa śnieżnego do traktorka Cub Cadet LT,XT 117 cm. Podniósł, że dopuszczenie powyższych dowodów jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje to przedłużenia niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty strony skarżącej zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Istota sporu niniejszej sprawy sprowadza się w zasadzie do ustalenia, czy organ prawidłowo zinterpretował paragraf IV.2.1 ust. 2 pkt 1 Wytycznych szczegółowych. Przepis ten stanowi, ze pomoc przyznaje się, jeżeli: "w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia WOPP wnioskodawca wykonywał łącznie co najmniej przez 365 dni działalność gospodarczą, do której stosuje się ustawę Prawo przedsiębiorców, oraz nadal wykonuje działalność". Kluczowym dla sprawy jest określenie, co oznacza w istocie zwrot "nadal wykonuje działalność". Ponadto, na co słusznie wskazuje strona skarżąca, nie można interpretować tego przepisu w oderwaniu od całości Wytycznych szczegółowych. Zgodnie z brzmieniem pkt VI ust. 3 Wytycznych szczegółowych, do okresu prowadzenia działalności, na którą została przyznana pomoc, nie wlicza się okresów jej zawieszenia. Już z samej korelacji tych zapisów wynika wprost, że zawieszenie działalności jest dopuszczalne. Wbrew stanowisku organu, zdaniem Sądu, zwrot "nadal wykonuje działalność" wcale nie oznacza wykonywania jej nieprzerwanie przez cały czas. Kryteria bowiem są jasne. Należy wykonywać działalność gospodarczą przez okres 365 dni w ciągu ostatnich trzech lat oraz nadal ją wykonywać. W wytycznych nie ma mowy o ciągłym wykonywaniu działalność, co oznacza, że zwrot "nadal wykonuje działalność" należy odnosić nie do całego okresu oczekiwania na rozpoznanie wniosku, lecz do czasu złożenia tego wniosku i później do czasu otrzymania dofinansowania. Nie ulega wątpliwości, że Skarżąca w chwili składania wniosku prowadziła działalność gospodarczą. Nie ulega także wątpliwości, że organ rozpoznał wniosek pozytywnie lecz ze względu na wyczerpanie środków finansowych wskazanych w ogłoszeniu o naborze nie mieścił się w zakontraktowanych środkach i wobec powyższego, na co wskazuje organ, wniosek oczekiwał na zwolnienie środków. Jest to o tyle istotne, że Skarżąca mogła być przeświadczona o otrzymaniu dofinansowania pod warunkiem zwolnienia środków. Tymczasem organ z niewiadomych przyczyn rozpoczął powtórną weryfikację wniosku, co finalnie doprowadziło do odmowy udzielenia wsparcia. Dnia 10 lutego 2026 r. organ wystosował do Skarżącej wezwanie do usunięcia braków i nieprawidłowości, na które to wezwanie Skarżąca odpowiedziała wyjaśniając sporne kwestie. Wysyłając wezwanie organ faktycznie nie sprawdził czy Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, lecz dla przedmiotowej sprawy nie ma to istotnego znaczenia. W chwili poinformowania Skarżącej przez organ w dniu 5 marca 2026 r. o odmowie przyznania płatności, Skarżąca już prowadziła działalność gospodarczą (podjętą 19 lutego z mocą od 1 lutego 2026 r.), a zatem spełniona została przesłanka wynikająca z Wytycznych dotycząca stwierdzenia "nadal prowadzi działalność". Nie zmienia tego także stanowisko Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2025 r., zgodnie z którym od dnia złożenia wniosku do dnia otrzymania płatności nie można zawiesić działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu stanowisko to jest nadinterpretacją przepisów Wytycznych i powoduje wewnętrzną sprzeczność ich zapisów. Jak już bowiem wspomniano wcześniej zgodnie z brzmieniem pkt VI ust. 3 Wytycznych szczegółowych, do okresu prowadzenia działalności, na którą została przyznana pomoc, nie wlicza się okresów jej zawieszenia. Już z samej korelacji tych zapisów wynika wprost, że zawieszenie działalności jest dopuszczalne. Inne rozumowanie musiałoby prowadzić do wniosku, że po otrzymaniu dofinansowania zawieszenie działalności byłoby uznane za coś normalnego, a nie takie są założenia Wytycznych szczegółowych. Już sam fakt dokonania przez organ błędnej interpretacji paragrafu IV.2.1 ust. 2 pkt 1 w zw. z pkt VI ust. 3 Wytycznych szczegółowych uzasadnia uchylenie aktu organu i powoduje, że skarga jest uzasadniona. Organ musi bowiem działać w zgodzie z zasadą pogłębiania zaufania wynikającą wprost z art. 8 KPA. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 25 Prawa przedsiębiorców Sąd wskazuje, że zarzut ten również zasługuje na uwzględnienie. Błędnie bowiem organ interpretuje treść tego przepisu. Tymczasem zgodnie z brzmieniem art. 25 w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednakże z ust. 2 pkt 1 i 4 wynika, że w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów (pkt 1) oraz ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej (pkt 4). Niewątpliwie działania Skarżącej wypełniają kryteria punktu 1 oraz oczywistym jest że złożenie przez nią wniosku o dofinansowanie przed zawieszeniem działalności uruchomiło postępowanie administracyjne o którym mowa w punkcie 5 tego przepisu. Nie jest zatem tak jak twierdzi organ, że Skarżąca nie może wykonywać żadnych czynności faktycznych i prawnych. Poza tym należy podkreślić, że Skarżąca prowadziła działalność w chwili złożenia wniosku, a także w momencie otrzymania pisma odmawiającego dofinansowania. Natomiast wszelkie czynności dokonane w okresie zawieszenia były związane z prowadzonym przez organ postępowaniem administracyjnym. Odnośnie zarzutu dotyczącego zakupu traktorka Cub Cadet XT1 OR106 wskazać należy, że organ faktycznie przedstawił ceny tego samego modelu niższe niż przedstawiła Skarżąca. Zrobił to jednak już na etapie postępowania sądowego wnosząc o dopuszczenie dowodów ze stron internetowych na których model ten był dostępny, co uczyniło ten dowód spóźnionym. W aktach administracyjnych nie ma bowiem ofert tego modelu traktorka, są jedynie informacje ile taki sprzęt kosztować może. To trochę za mało, gdyż Skarżąca również przedstawiła ofertę jego zakupu. Nieuzasadnione są natomiast pozostałe zarzuty skargi. Przede wszystkim w zakresie kwalifikowalności VAT to na Skarżącej ciążył obowiązek złożenia takiego oświadczenia. Wobec braków formalnych, do których przyznaje się sama Skarżąca, organ zasadnie przyjął, iż takie oświadczenie nie zostało złożone. Organ prawidłowo również przeanalizował wykorzystanie instalacji fotowoltaicznej w kontekście wykorzystania energii głównie do zasilania sauny, jacuzzi i balii. Organ ponownie rozpoznając sprawę weźmie pod uwagę przedstawione przez Sąd uwagi wynikające z uzasadnienia orzeczenia. Ze względu na powyższe, na mocy art. 146 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Paweł Janusz Lewkowicz Małgorzata Anna Dziemianowicz Marcin Kojło