I SA/Bk 1216/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 sierpnia 2018 r. zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 lipca 2018 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie

Wyrokiem z dnia 9 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2017. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 maja 2018 r. (k. 99). Dnia 4 czerwca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęła, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej (ustanowionego z urzędu), opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, doręczona skarżącej przez tut. Sąd w dniu 19 czerwca 2018 r. (k. 127). Pismem z dnia 12 lipca 2018 r. (data wpływu do Sądu: 20 lipca 2018 r.) skarżąca wywiodła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2018 r. tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną (k. 149). Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 lipca 2018 r. (k. 155). W dniu 16 sierpnia 2018 r. skarżąca wniosła do tut. Sądu osobiście sporządzone zażalenie na ww. postanowienie (k. 161). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z § 2 ww. przepisu wnosi się je w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, natomiast wedle § 4 tego przepisu powinno ono być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym art. 175 § 2-3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. W sprawie niniejszej niedochowanie dwóch ww. warunków. Po pierwsze bowiem zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego 7-dniowego terminu. Jak wynika bowiem z akt sprawy, postanowienie z dnia 25 lipca 2018 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 lipca 2018 r., a zatem termin na jego zaskarżenie upływał skarżącej w dniu 3 sierpnia 2018 r. Skarżąca natomiast wniosła zażalenie dopiero w dniu 16 sierpnia 2018 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a więc po upływie ww. terminu. W tym miejscu zauważyć należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca wypowiedziała, reprezentującemu ją pełnomocnikowi, pełnomocnictwo do reprezentowania jej w przedmiotowej sprawie. Wniosek o wyznaczenie innego pełnomocnika (co więcej wadliwie skierowany do tut. Sądu zamiast do Okręgowej Rady Adwokackiej w B. – o czym poinformowano skarżącą dwukrotnie) nie jest równoznaczny z wypowiedzeniem pełnomocnictwa. Po drugie zażalenie nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. Zostało bowiem sporządzone osobiście przez skarżącą, podczas gdy ww. przepis wymaga tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie przedmiotowego zażalenia z naruszeniem ww. warunku jest brakiem nieusuwalnym, uzasadniającym jego odrzucenie także z powodu niedopuszczalności. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie: niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11, LEX nr 844580). W myśl art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie należało odrzucić.