I SA/Bd 77/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirella Łent (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Tomasz Wójcik sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant sekretarz sądowy Anna Szymanowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2026 r. sprawy ze skargi F. [...] w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2020-2022 oraz zobowiązania do jej zwrotu wraz z odsetkami 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za 2020 rok, 2. oddala skargę w pozostałej części, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz F. [...] w S. kwotę 5.450 zł (pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania.

Starosta Inowrocławski decyzją z dnia 29 sierpnia 2025 r. określił wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za lata 2019 – 2022 przez Szkołę [...] (dalej jako: Szkoła [...]) dla której Fundacja [...] z siedzibą w S. (dalej jako: skarżąca) w latach 2019 – 2022 była organem prowadzącym na łączną kwotę 245 500 złotych. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy uchyliło w części zaskarżoną decyzję za rok 2019 określającą wysokość dotacji w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez Szkołę [...], dla której skarżąca w 2019 roku była organem prowadzącym na kwotę [...]zł, zobowiązującą do jej zwrotu do budżetu Powiatu [...] w ciągu 15 dni wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowej i umorzyć w tej części postępowanie przed organem pierwszej instancji z uwagi na upływ terminu przedawnienia oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wykazaną za lata 2020-2022 określającą wysokość dotacji w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez Szkołę [...], dla której skarżąca w latach 2020-2022 była organem prowadzącym na kwotę [...]zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżąca była w latach 2019 – 2022 organem prowadzącym dla Szkoły [...]. W latach 2019-2022 organ prowadzący otrzymał z Powiatu Inowrocławskiego dotację oświatową w łącznej wysokości [...] zł, w tym: w roku 2019 kwotę: [...] zł, w roku 2020 kwotę: [...] zł, w roku 2021 kwotę: [...] zł, w roku 2022 kwotę: [...] zł. Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Prezes Najwyższej Izby Kontroli poinformował Starostę Inowrocławskiego o ocenach, uwagach i wnioskach wynikających z przeprowadzonej przez pracowników NIK u skarżącej. W konsekwencji powyższego w odniesieniu do Szkoły [...] wykazano nieprawidłowości w rozliczeniu rocznych dotacji pod kątem środków wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2019-2022 wynikających z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 439, dalej jako: u.f.z.o.) w łącznej kwocie 245.500,00 zł. Z uwagi na powyższe zawiadomienie organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie określenia kwoty dotacji oświatowej podlegającej zwrotowi do budżetu Powiatu [...] w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2019-2020 przez Szkołę [...], w efekcie którego została wydana decyzja przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazując na punkt pierwszy decyzji i art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, dalej jako: O.p.) podkreślił, że zobowiązanie za 2019 r. w odniesieniu do faktur na łączną kwotę 46 500 zł uległo przedawnieniu. Natomiast odnosząc się do punktu 2 przedmiotowej decyzji wskazał, że zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483, dalej jako: u.f.p.) dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Następnie, po przywołaniu treści przepisów mających zastosowanie w sprawie, organ wskazał, że wydanie decyzji o zwrocie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem zależy od wykazania przez organ dotujący wykorzystania dotacji na sfinansowanie zadań innych niż te, na które przyznano dotację (np. dotacja nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być przeznaczona). Mieści się w tym także przypadek, gdy podmiot dotowany nie wykazał, kiedy i w jakich kwotach dokonał określonych wydatków, finansowanych z dotacji. Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, że skarżąca jako organ prowadzący Szkołę [...] posiada status szkoły niepublicznej niebędącej szkołą artystyczną. W latach 2019-2022 otrzymała środki publiczne na podstawie art. 26 ust. 1, art. 33 ust. 1 pkt 1 i art. 35 u.f.z.o. w łącznej kwocie 785.812,49 zł. Dodał, że z uwagi na termin przedawnienia dotyczący wydatkowania kwoty dotacji w 2019 r. analiza i ocena wykorzystania dotacji nie podlegała badaniu. Następnie organ zauważył, że na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie, organ odwoławczy dokonał analizy i oceny zawartych umów o świadczenie usług edukacyjnych pomiędzy skarżącą, a Fundacją E. skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...] w 2020 r. Organ wskazał, że pomiędzy oboma podmiotami zawartych zostało 9 umów na łączną kwotę przyznanej dotacji w wysokości 101.500 zł i tak: 1. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] marca 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek technik usług kosmetycznych. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] czerwca 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę [...]zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. 2. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] marca 2020 r. pomiędzy skarżącą,. a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek florysta. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] czerwca 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę [...]zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. 3. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek technik administracji. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę [...]zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. 4. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek florysta. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 3.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. 5. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu zajęć dodatkowych z języka obcego zawodowego - kierunek technik administracji. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 10.500,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. 6. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu zajęć pierwszej pomocy przedmedycznej - kierunek technik BHP. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 17.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. 7. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu zajęć pierwszej pomocy przedmedycznej - kierunek technik florysta. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 8.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. 8. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu zajęć pierwszej pomocy przedmedycznej - kierunek technik usług kosmetycznych. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 20.500,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. 9. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2020 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu zajęć dodatkowych z języka obcego zawodowego - kierunek technik usług kosmetycznych. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2020 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 10.250,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. Ponadto, w ramach każdej z powyższych umów wykonawca zobowiązał się do przygotowywania materiałów dydaktycznych dla słuchaczy oraz sporządzenia dokumentacji z przeprowadzonych zajęć. Organ zauważył, że najważniejsze dla przedmiotowej sprawy były zapisy zawarte w § 3 każdej z wymienionych powyżej umów, gdzie wskazano, że zleceniobiorca tj. Fundacja E. zapewni wykonanie umowy przy udziale osób posiadających kwalifikacje do nauczania poszczególnych przedmiotów oraz zobowiązuje się do zatrudniania nauczycieli do prowadzenia zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych. Następnie organ odwoławczy dokonał analizy i oceny umów zawartych pomiędzy ww. podmiotami w 2021 r. Podkreślił, że zawartych zostało 5 umów na łączną kwotę przyznanej dotacji w wysokości 52.500,00 zł: 1. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] lutego 2021 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek technik usług kosmetycznych. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] czerwca 2021 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 10.500,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. Ponadto, w ramach tejże umowy 2. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] lutego 2021 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek florysta. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] czerwca 2021 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 13.500,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. 3. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] lutego 2021 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek technik administracji. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] czerwca 2021 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 12.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. 4. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2021 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek florysta. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2021 r. do dnia [...] grudnia 2021 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 10.500,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. 5. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] października 2021 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek technik administracji. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] października 2021 r. do dnia [...] grudnia 2021 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 6.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. Ponadto, w ramach każdej z ww. umów wykonawca zobowiązał się do przygotowywania materiałów dydaktycznych dla słuchaczy oraz sporządzenia dokumentacji z przeprowadzonych zajęć. Organ stanął na stanowisku, że tak jak w poprzednim czasookresie zawierania umów pomiędzy oboma podmiotami najważniejsze dla przedmiotowej sprawy wydają się zapisy zawarte w § 3 niniejszej umowy, gdzie wskazano, że zleceniobiorca tj. Fundacja E. zapewni wykonanie umowy przy udziale osób posiadających kwalifikacje wymagane dla nauczycieli, zgodnie z obowiązującym w dacie podpisania umowy Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych dla nauczycieli (Dz. U. z 2020r., poz.1289 ze zm.) oraz każdym innym aktem prawnym regulującym tę materię. Analogiczne organ odwoławczy dokonał również analizy i oceny umów pomiędzy ww. podmiotami za 2022 r., wskazując, że zostały zawarte 4 umowy na łączną kwotę przyznanej dotacji w wysokości 45 000 zł.: 1. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] lutego 2022 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji OGR.01 – kierunek florysta. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] lutego 2022 r. do dnia [...] czerwca 2022 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 9.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. 1. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] lutego 2022 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji FRK.04 – kierunek technik usług kosmetycznych. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] lutego 2022 r. do dnia [...] czerwca 2022 r. Wynagrodzenie zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 12.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. 2. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] września 2022 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu zajęć nadobowiązkowych przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek technik bezpieczeństwa i higieny pracy. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] września 2022 r. do dnia [...] grudnia 2022 r. Wynagrodzenie zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 15.000,00 zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. 3. umową o świadczenie usług edukacyjnych zawartą dnia [...] września 2022 r. pomiędzy skarżącą, a Fundacją E., skarżąca zleciła Fundacji E. wykonanie usługi edukacyjno-pedagogicznej dla Szkoły [...], polegającej na przeprowadzeniu zajęć nadobowiązkowych przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek florysta. Wykonanie usług określonych w § 2 umowy miało nastąpić w okresie od dnia [...] września 2022 r. do dnia [...] grudnia 2022 r. Wynagrodzenie Zleceniobiorcy zostało ustalone na kwotę 9.000.00zł i zrealizowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. Ponadto, w ramach każdej z ww. umów wykonawca zobowiązał się do przygotowywania materiałów dydaktycznych dla słuchaczy oraz sporządzenia dokumentacji z przeprowadzonych zajęć. Tak jak w poprzednich przypadkach zawieranych umów pomiędzy wskazanymi podmiotami zdaniem organu najważniejsze znaczenie dla przedmiotowej sprawy miały zapisy zawarte w § 3 umowy, gdzie wskazano, że zleceniobiorca tj. Fundacja E. zapewni wykonanie umowy przy udziale wykładowców posiadających odpowiednie kwalifikacje do przeprowadzenia zajęć w zakresie prowadzenia nadobowiązkowych, przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji kierunek technik bezpieczeństwa i higieny pracy. W szczególności mogą to być: nauczyciele, wykładowcy akademiccy, egzaminatorzy OKE lub inne osoby mające odpowiednie przygotowanie merytoryczne. Z uwagi na powyższe, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (dalej u.p.o.), szkoła publiczna/niepubliczna zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 u.p.o. Zatem skarżąca przekazując możliwość zatrudnienia kadry nauczycielskiej Fundacji E. pomimo posiadania możliwości udziału w doborze kadry pedagogicznej de facto pozbawiła się możliwości wpływu na zawieranie umów z nauczycielami odpowiedzialnymi za realizację zajęć dodatkowych. Dodał, że jak wynika z art. 14 ust. 3 u.p.o. szkoła publiczna/niepubliczna zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach. Skarżąca w toku postępowania nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających faktyczną współpracę Dyrektora Szkoły Policealnej [...], czy też samej Fundacji [...] z Fundacją E. w doborze zatrudnianej kadry nauczycielskiej. Współpraca przy ułożeniu harmonogramu zajęć dodatkowych nie wypełniła przesłanki zawartej w art. 14 ust. 3 u.p.o. Zdaniem organu przemawia to za tym, że w przedmiotowej sprawie Policealna Szkoła [...] nie wypełniła w tym zakresie wymagań nałożonych na nią przez przepisy ustawy Prawo oświatowe, ponieważ powierzenie zadań organu prowadzącego w powyższym zakresie tj. zapewnienia kadry pedagogicznej nie stanowi o wydatkowaniu dotacji zgodnie z przeznaczeniem. W odniesieniu twierdzenia skarżącej, że realizacja zajęć nieobowiązkowych za pośrednictwem Fundacji E. nie stanowi przekazania części organizacji procesu kształcenia na inny podmiot, a w konsekwencji nie należy uznać wskazanej kwoty na realizację tych usług, jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem i powołanie się przez stronę na dokonywanie rozbieżnych ocen przez organy kontrolne na gruncie tożsamych stanów faktycznych i prawnych, organ wskazał, że po analizie dokumentów z kontroli przeprowadzonej przez NIK w zakresie pobierania oraz wykorzystania dotacji w latach 2019-2023 w zaocznym Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych [...] wystąpienia pokontrolnego NIK Delegatury w O. nr [...] z dnia [...] października 2023 r., wyników kontroli NIK w zakresie pobierania oraz wykorzystania dotacji w latach 2019-2023 przeprowadzonej w Szkole Policealnej [...] wystąpienia pokontrolnego NIK Delegatura we W. nr [...] z dnia [...] września 2023 r., sprawozdania z audytu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] kwietnia 2022 r. znak: [...], wyniki ww. kontroli odnoszą się do odrębnych od siebie stanów i nie można traktować ich jako tożsame. Organ stanął na stanowisku, że każdorazowo kontrola dotycząca m.in. wydatkowania otrzymanej dotacji oświatowej przeprowadzana przez organy do tego upoważnione różni się od siebie zakresem przedmiotowym. Organ podkreślił, że stwierdzenie okoliczności uzasadniających zwrot nastąpiło w wystąpieniu pokontrolnym Najwyższej Izby Kontroli Delegatura we W. znak: [...] w kierunku funkcjonowania systemu finansowania szkół niepublicznych kształcących osoby dorosłe (pobieranie, wykorzystywanie i rozliczanie w kontrolowanym okresie dotacji przez Fundację [...] szkół niepublicznych). W opinii organu odwoławczego treść wystąpienia pokontrolnego jest jednoznaczna i wyczerpująca, nie pozostawiająca wątpliwości nie tylko co dokonanych ustaleń, ale także ich podstaw. Następnie organ podkreślił, że to na dotowanym ciąży obowiązek wykazania prawidłowości wydatkowania dotacji. Wobec braku innych materiałów źródłowych Starosta [...] był uprawniony do dokonania oceny w oparciu o posiadany materiał dowodowy, z którego jednoznacznie wynika, że skarżąca wbrew przepisom o finansach publicznych, prawa oświatowego oraz finansowania zadań oświatowych zleciła Fundacji E. do wykonania czynności polegające na prowadzeniu nauczania poszczególnych przedmiotów oraz że w rozliczeniu dotacji ujęła faktury wystawione przez Fundację E.. Ponadto, w ślad za ustaleniami Najwyższej Izby Kontroli, dodał, że zarówno celem skarżącej, jak i Fundacji E. jest/była działalność na rzecz wspierania i rozwoju edukacji, oświaty i wychowania, w szczególności cele obu fundacji obejmowały: podnoszenie poziomu wiedzy i umiejętności dzieci, młodzieży i dorosłych, promocję i organizację wolontariatu, działalności na rzecz międzynarodowej integracji społeczno-kulturowej, wspomaganie działalności placówek oświatowych. Cele te są niemal identyczne, a zatem, podstawowe zadanie, na które przyznawana jest dotacja oświatowa w postaci organizacji i realizacji procesu nauczania słuchaczy winna być realizowana przez jednostkę otrzymującą dotację. Powyższe w ocenie organu odwoławczego godzi w zasadę gospodarnego zarządzania środkami publicznymi otrzymanymi z jednostki samorządu terytorialnego przez skarżącą. Ponadto organ dodał, że skarżąca nie przedłożyła umów zawartych z nauczycielami realizującymi zajęcia dodatkowe, a organ dotujący nie miał wiedzy o tym, kto faktycznie realizował zajęcia finansowane ze środków publicznych, ani czy osoby te spełniały wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach prawa oświatowego zgodnie z art. 35 u.f.z.o. tj. realizację zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Przypomniał, że Fundacja [...], jak i Fundacja E. w zawartych umowach sprecyzowały, że Fundacja E. zapewni wykonanie umowy przy udziale wykładowców posiadających odpowiednie kwalifikacje do przeprowadzenia zajęć w zakresie prowadzenia nadobowiązkowych, przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji - kierunek technik bezpieczeństwa i higieny pracy. Ponieważ nie istnieje możliwość potwierdzenia kto prowadził zajęcia oraz czy osoby te posiadały wymagane kwalifikacje, wykluczało to możliwość uznania poniesionych wydatków jako zgodnych z celem dotacji. Ponadto, organ zauważył, że w żadnej z przedstawionych umów będących w aktach sprawy zawartych pomiędzy skarżącą, a Fundacją E. nie ma zapisu dot. możliwości przekazywania realizacji zadań oświatowych w przedmiotowym zakresie innemu podmiotowi (w tym przypadku Fundacji E.. Reasumując, organ stanął na stanowisku, że w żadnej z przedstawionych umów będących w aktach sprawy zawartych pomiędzy skarżącą, a Fundacją E. nie ma zapisu dot. możliwości przekazywania realizacji zadań oświatowych w zakresie innemu podmiotowi (w tym przypadku Fundacji E.. Zatem, skarżąca nie mogła w ramach prowadzonych zajęć fakultatywnych jak również zajęć dodatkowych przekazać realizacji zadań oświatowych innemu podmiotowi, na co wskazał w swojej decyzji Starosta Inowrocławski. W odniesieniu do faktu, że szkoły niepubliczne zatrudniają nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; przepisy art. 15 ust. 2, 4 i 6 stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 3 pkt 6 u.p.o.). Organ wskazał, że zajęcia fakultatywne, których realizację potwierdzono w trakcie kontroli, mają charakter zajęć nieobowiązkowych, organizowanych według zapotrzebowania. Fakultety, czyli zajęcia dodatkowe przygotowujące do egzaminów z kwalifikacji, nie stanowią elementu obowiązkowego programu nauczania podstawy programowej (art. 14 ust. 3 pkt 2 u.p.o.) Organ stanął na stanowisku, że fakultety jako zajęcia dodatkowe o charakterze nieobowiązkowym nie mieszczą się w katalogu realizacji zadań oświatowych zawartych w art. 35 u.f.z.o., stąd samorząd terytorialny nie ma obowiązku i nie ma prawnej możliwości finansowania zajęć dodatkowych, takich jak fakultety, które wykraczają poza ramowe plany nauczania i podstawę programową. Wydatkowanie na ten cel stanowi zatem nieprawidłowość i podstawę do jej zwrotu. W skardze do sądu strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej w części decyzji i poprzedzającej ją decyzji i umorzenie postępowania dotyczącego zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za rok 2020 z uwagi na upływ okresu przedawnienia, w pozostałym zakresie tj. dotyczącym dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczaniem za rok 2021 i 2022 o uchylenie w zaskarżonej części decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie art. 70 § 1 O.p. przez doręczenie decyzji pomimo upływu okresu przedawnienia dla żądania zwrotu dotacji otrzymanej w 2020 r.; 2. art. 10 § 1 k.p.a. przez nieumożliwienie wypowiedzenia się stronie co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji przez organ I instancji - wobec wydania tejże decyzji przed zapoznaniem się przez stronę z aktami postępowania i wypowiedzeniem się co do zebranego materiału dowodowego; 3. art. 6 i 8 §1 i § 2 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w przedmiocie zwrotu dotacji oraz poprzedzającego go postępowania w przedmiocie zwrotu dotacji wbrew zasadzie praworządności oraz zasadzie zaufania, a także zasadzie utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw, tj. prowadzenia postępowania wbrew wynikom wcześniejszych kontroli i postępowań administracyjnych; 4. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. przez: a. nie uwzględnienie wniosków dowodowych strony, a w konsekwencji nie ustalenie stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy materialnej na podstawie wszechstronnie zebranego i ocenionego materiału dowodowego, w szczególności nieuwzględnienie wniosku dowodowego w przedmiocie załączenia dokumentów: - z akt kontroli w przedmiocie prawidłowości wydatkowania dotacji za rok 2014 przez Zaoczne Liceum Ogólnokształcące [...] Zaoczną Policealną Szkołę [...], będących w posiadaniu Urzędu i włączenie ich do materiału dowodowego niniejszego postępowania, w szczególności protokołów kontroli nr [...] - na okoliczność prawidłowości wydatkowania środków z dotacji oświatowej i ustalonej praktyki w zakresie wydatkowania środków z dotacji i dokumentowania tychże wydatków (akta kontroli i postępowań w posiadaniu Starostwa Powiatowego [...] niniejszym wnoszę o wystąpienie do organu I instancji o przesłanie kompletu akt kontrolnych oraz akt postępowania); - z akt kontroli oraz postępowań za lata 2011-2013 (w tym zakończonych prawomocną decyzją SKO w Bydgoszczy) w przedmiocie prawidłowości wydatkowania dotacji przez Szkoły [...] w szczególności: protokołu kontroli Zaocznej Policealnej Szkoły Administracji [...] w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat [...] w roku 2011 - nr [...]; protokołu kontroli Zaocznej Policealnej Szkoły L. [...] w I. w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat I. w roku 2011 - nr [...]; protokołu kontroli Zaocznego [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat I. w roku 2011 – nr [...]; protokołu kontroli Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego [...] w I. w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat I. w roku 2011 - nr [...]; - protokołu kontroli Zaocznej Policealnej Szkoły [...] [...] w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat [...] w roku 2011 - nr [...]; - protokołu kontroli Zaocznego [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w I. w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat I. w roku 2012 – nr [...]; protokołu kontroli Zaocznej Policealnej Szkoły [...] w I. w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat I. w roku 2012 - nr [...]; protokołu kontroli Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego [...] w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat I. w roku 2012 - nr [...]; - protokołu kontroli Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego [...] w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat [...] w roku 2013 – nr [...]; protokołu kontroli Zaocznej Policealnej Szkoły [...] w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych przez powiat I. w roku 2013 - nr [...]; b. nieprzeprowadzenie czynności w przedmiocie ustalenia statusu szkoły, na którą zostały pobrane dotacji oświatowe, tj. czy stanowi ona szkołę publiczną, czy niepubliczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, tj. art. 14 tejże ustawy; 5. w konsekwencji nieustalenie stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy materialnej na podstawie wszechstronnie zebranego i ocenionego materiału dowodowego, w szczególności: - nieprzeprowadzenie własnych ustaleń przez organ w toku postępowania administracyjnego, a jedynie powielenie ustaleń dokonanych przez Najwyższą Izbę Kontroli w wystąpieniu pokontrolnym; - prowadzenia postępowania wbrew wynikom innych ww. kontroli i postępowań, - pominięcie statusu szkoły przy ocenie prawidłowości realizacji zajęć nieobowiązkowych przy udziale podmiotu zewnętrznego; 6. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w zaskarżonej części, pomimo uchybień formalnych wskazanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, w szczególności pomimo pominięcia dowodów wskazujących na prawidłowe rozliczenia z dotacji kwestionowanych wydatków 7. art. 15 k.p.a. przez nierozpatrzenie całości sprawy w ramach II instancji a jedynie powielenie ustaleń dokonanych przez Najwyższą Izbę Kontroli w wystąpieniu pokontrolnym, z pominięciem ww. wyników kontroli. Ponadto strona skarżąca zarzuciła także naruszenie norm prawa materialnego tj. naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. nr 157, poz. 1240) w związku z art. 35 ustawy z dnia 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. 2024r. poz. 754 ze zm.) przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż kwota wskazana w decyzji podlega zwrotowi jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Obecna kontrola zaskarżonej decyzji opiera się na badaniu zgodności z przepisami kilku ustaw: ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, t.j. w odpowiednim brzmieniu) – dalej: "O.p."; ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1483, t.j. w odpowiednim brzmieniu) – dalej: k.p.a."; ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r., poz. 1043, t.j. w odpowiednim brzmieniu) – dalej: " P.o."; ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 1483, t.j.) – dalej: "u.o.f.p." ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2026 r., poz. 650, t.j. w odpowiednim brzmieniu) – dalej: "u.o.f.z.o. Kontrola WSA polega na ocenie działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267, t.j.). W ramach zastosowania art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, t.j.) - dalej: "p.p.s.a.", w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Z kolei uwzględnienie skargi następuje stosownie do art. 145 p.p.s.a., zgodnie z którym: § 1 Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. § 2 W sprawach skarg na decyzje i postanowienia wydane w innym postępowaniu, niż uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego i w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przepisy § 1 stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie. § 3 W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. Uchylenie zaskarżonej decyzji w części określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za 2020 rok, nastąpiło na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i spowodowało sporządzenia uzasadnienia wyroku z urzędu (art. 141 § 1 i 2 p.p.s.a.). W sprawie przedawnienia zastosowanie mają przepisy ordynacji podatkowej, w tym art. 70 § 1 tej ustawy i okres pięciu lat przedawnienia, a więc wygaśnięcia zobowiązania do zwrotu dotacji uzyskanej w sprawie. Strony jasno wyraziły swe stanowisko cod o tego tak w decyzji (dotyczy roku 2019), jak i skardze, gdzie sformułowano zarzut naruszenie art. 70 § 1 O.p. przez doręczenie decyzji pomimo upływu okresu przedawnienia dla żądania zwrotu dotacji otrzymanej w 2020 r. Rację należy przyznać zarówno organowi jak i skarżącemu co do tego, że w sprawie zwrotu dotacji za 2019 r., zatem jak i za 2020 r., pięcioletni okres dotyczy doręczenia decyzji. Utrwalonym w orzecznictwie jest to, że wydana w sprawie decyzja jest decyzją deklaratoryjną (art. 21 § 1 O.p.), a stosownie do art. 110 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej (por. wyrok NSA z 14 marca 2025 r., I GSK 1241/21). W sprawie decyzję za 2020 r. wydano 11 grudnia 2025 r., doręczono 2 stycznia 2026 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Skoro pięcioletni okres o jakim mowa w art. 70 § 1 O.p. minąłby 31 grudnia 2025 r., to orzeczenie podjęto już po jego upływie. W takim wypadku decyzja dotyczyła zobowiązania wygasłego (art. 59 § 1 pkt 9 O.p.) i zasadniczo postępowanie należałoby umorzyć. Należy powtórzyć za orzecznictwem, gdyż można uznać ten pogląd za ugruntowany, że istota umorzenia postępowania na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. nawiązuje do instytucji obligatoryjnego umorzenia postępowania administracyjnego, przewidzianej w art. 105 § 1 k.p.a. Sąd, wstępując w rolę organu administracji publicznej, wykonuje przypisany organowi obowiązek. Wydane orzeczenie Sądu zastępuje więc rozstrzygnięcie organu administracji publicznej i pełni funkcję decyzji umarzającej postępowanie administracyjne w całości lub w części, kończąc postępowanie bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty. W ten sposób, kierując się zasadami ekonomiki procesowej, ustawodawca umożliwił, aby wyrok Sądu administracyjnego w takiej sytuacji definitywnie załatwiał sprawę administracyjną bez potrzeby ponownego angażowania organu administracji publicznej tylko po to, żeby wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Niemniej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie dokonuje się ponownego ustalenia stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz jedynie ocenia, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym, a następnie czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego odpowiadającego poczynionym ustaleniom. Skoro mogą zaistnieć okoliczności mające wpływ na bieg terminu przedawnienia (przedłużyć jego bieg), a wydając decyzję organ nie mógł przyjąć, że jej doręczenie nastąpi po 31 grudnia 2025 r., do organu należy decyzja co do umorzenia postępowania. Umorzenie postępowania nie zależy więc od woli sądu, lecz od stwierdzenia istnienia obiektywnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. W tym stanie faktycznym Sąd nie ma pełnych danych co do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania za 2020 r. Badanie okoliczności przedawnienia zwrotu dotacji będzie więc obowiązkiem organu wynikającym z art. 153 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Dokonywana przez sąd ocena prawna ma na celu wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawa oraz sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, natomiast wskazania, co do dalszego postępowania zakreślają obszar działań organu w toku ponownego rozpoznania sprawy. Tak więc, organ rozpoznając ponownie sprawę nie powinien pominąć oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych we wcześniej wydanym wyroku w tej samej sprawie. Należy jednak zauważyć, że związanie oceną prawną nie ma bezwzględnego charakteru. Nie wiąże ono, w przypadku, gdy stan faktyczny sprawy ulegnie istotnej zmianie oraz w przypadku zmiany stanu prawnego. Sąd oddalił skargę w pozostałej części stosownie do art. 151 p.p.s.a, gdyż organ prawidłowo przywołał i zastosował przepisy prawa. Prawidłowo oparł się o art. 252 ust. 1 pkt 2 u.o.f.p., gdyż stosownie do niego dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Za takie należy uznać wydatki inne, niż przewidziano w ustawach. Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a – aa u.o.f.z.o. mogą być to wynagrodzenia nauczycieli, co mogłoby mieć jedynie odniesienie w okolicznościach sprawy. Zgodnie z tym dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy. Jak widać z powyższych zapisów, można uznać za bieżące wydatki na wynagrodzenia nauczycieli, niemniej to beneficjent musi wykazać, że takie wydatki poniósł, wydatki te dotyczyły osób, które dawały gwarancje wynikające z obowiązku nauczania, były też celowe, racjonalne i oszczędne, na co prawidłowo powołano się w zaskarżonej decyzji (str. 19), a co nie stanowi wątpliwości również dla skarżącego. Nie przedstawił on jednak argumentów na okoliczność, że z orzeczonych co do zwrotu dotacji, poniósł wydatki na wynagrodzenie osób, które wypełniły obowiązek nauczania, jaki ciąży na szkole niepublicznej. Nie zakwestionował też przyjętych co do zawarcia oraz treści i płatności umów z Fundacją tak za 2021 jak i 2022 rok. Analiza i ocena tych umów wykazała, że skarżąca przeniosła swe obowiązki na zleceniobiorcę i z tego tytułu płaciła ze środków publicznych. To podmiot zewnętrzny zobowiązał się do przygotowywania materiałów dydaktycznych dla słuchaczy oraz sporządzenia dokumentacji z przeprowadzonych zajęć i ten miał zapewnić wykonanie umowy przy udziale wykładowców posiadających odpowiednie kwalifikacje do przeprowadzenia zajęć w zakresie prowadzenia nadobowiązkowych, przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji kierunek technik bezpieczeństwa i higieny pracy. Organ trafnie wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 3 P.o. to szkoła zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 P.o., a skarżąca w toku postępowania nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających faktyczną współpracę z Fundacją w doborze zatrudnianej kadry nauczycielskiej. W takim wypadku organ prawidłowo wskazał, że współpraca przy ułożeniu harmonogramu zajęć dodatkowych nie wypełniła przesłanki zawartej w art. 14 ust. 3 P.o. Należy przyznać rację organowi, że w przedmiotowej sprawie szkoła nie wypełniła w tym zakresie wymagań nałożonych na nią przez przepisy ustawy Prawo oświatowe, ponieważ powierzenie zadań organu prowadzącego w powyższym zakresie tj. zapewnienia kadry pedagogicznej nie stanowi o wydatkowaniu dotacji zgodnie z przeznaczeniem. Jedynym argumentem strony był fakt, że podobne okoliczności były przedmiotem kontroli prawidłowego wydatkowania dotacji i wówczas nie wykazano nieprawidłowości. Słusznie zatem organ stanął na stanowisku, że każdorazowo kontrola dotycząca m.in. wydatkowania otrzymanej dotacji oświatowej przeprowadzana przez organy do tego upoważnione różni się od siebie zakresem przedmiotowym. Stwierdzenie okoliczności uzasadniających zwrot nastąpiło w wystąpieniu pokontrolnym Najwyższej Izby Kontroli (NIK) w kierunku funkcjonowania systemu finansowania szkół niepublicznych kształcących osoby dorosłe (pobieranie, wykorzystywanie i rozliczanie w kontrolowanym okresie dotacji szkół niepublicznych). W decyzji przyjęto, że to na dotowanym ciąży obowiązek wykazania prawidłowości wydatkowania dotacji. Ujął też kwestię możliwości samodzielnego wykonania przez skarżącego zleconych czynności, co przełożył na zachowanie gospodarności w wydatkowaniu dotacji. W ocenie Sądu w decyzji szczegółowo i całościowo przeanalizowano i oceniono fakty. Nie można doszukać się w nich braku logiki czy sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego. Brakuje umów skarżącego z nauczycielami, brakuje możliwości przekazywania realizacji zadań oświatowych w zakresie innemu podmiotowi. Nie może ujść uwadze stwierdzenie, że w odniesieniu do faktu, że szkoły niepubliczne zatrudniają nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; przepisy art. 15 ust. 2, 4 i 6 stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 3 pkt 6 P.o.). Organ wskazał, że zajęcia fakultatywne, których realizację potwierdzono w trakcie kontroli, mają charakter zajęć nieobowiązkowych, organizowanych według zapotrzebowania. Fakultety, czyli zajęcia dodatkowe przygotowujące do egzaminów z kwalifikacji, nie stanowią elementu obowiązkowego programu nauczania podstawy programowej (art. 14 ust. 3 pkt 2 P.o.) W sprawie należy przyjąć, że fakultety jako zajęcia dodatkowe o charakterze nieobowiązkowym nie mieściły się w katalogu realizacji zadań oświatowych zawartych w art. 35 u.f.z.o. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów za tym, by uznać, że wydatkując wskazane kwoty dotacji na opłacenie zobowiązań wynikających z wymienionych umów, realizował zajęcia obowiązkowe wynagradzając prowadzących je nauczycieli. Nie ma racji skarżący oczekując uchylenia decyzji w powołaniu się na art. 6, art. 8a § 1 i 2, art. 10 § 1 k.p.a., gdyż nie wykazał, by mogło to mieć wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ" rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wymaga to jednak precyzyjnego określenia na czym owe uchybienia miałyby polegać w odniesieniu do zaskarżonego rozstrzygnięcia. Za taki nie można uznać brak uznania wyników innych kontroli, ponieważ to nie wynik kontroli był powodem uznania, że dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego były wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. To należy do decyzji organu, a nie kontrolującego, w sprawie była to NIK. Nawet różne oceny podobnych wydatków nie zdejmują z organu obowiązku dokonania własnej oceny, tym bardziej przyjmowania ich zgodnie z zasadą rozstrzygania na korzyść strony, zaufania do organów publicznych, czy czynnego udziału strony. Istotnym jest to, czy dotacje wykorzystano niezgodnie z przeznaczeniem, a nie to, co przyjęto w protokołach kontroli. Ustalenia te podlegają weryfikacji stosownie do przepisów prawa. Organ ma obowiązek samodzielnie ustalić i ocenić stan faktyczny sprawy co do okoliczności istotnych z punktu widzenia prawa materialnego. W sprawie prawidłowo zrozumiano i zastosowano art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Wnioski dowodowe skarżącego oparte o inne kontrole nie mogły dotyczyć okoliczności innych niż fakty. Faktem są tu jednak umowy, jakie zawarł skarżący, z których wynika, że środki nie zostały przeznaczone na wydatki bieżące w rozumieniu, jakie wynika z przepisów prawa. Przyjęcie wskazanego sposobu rozumienia poddanych analizie przepisów prawa materialnego przesądzało o zakresie postępowania dowodowego w postępowaniu. Wykładnia tych przepisów miała w związku z tym decydujące znaczenie dla oceny sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia prawa procesowego. Przyjęcie, że dotacje wykorzystane w sposób niezgodny z prawem, a nie niezgodny z tym, co oczekiwał kontrolujący podmiot, tak jak uznano w zaskarżonej decyzji, oznacza, że zbędne były czynności postępowania dowodowego, które za istotne uważała strona skarżąca. W szczególności Sąd nie ma wątpliwości, że rozważania organu dotyczyły szkoły niepublicznej, a więc zgodnie ze stanem rzeczywistym. W decyzji organu pierwszej instancji jasno wskazano na art. 26 ust. 1 u.f.z.o., a ten dotyczy szkół niepublicznych. Przywołanie przez organ odwoławczy porównania art. 14 ust. 1 pkt 3 i art. 14 ust. 3 pkt 6 P.o. i oparcie się na wyraźnym stwierdzeniu, że skarżący prowadził szkołę niepubliczną (str. 11 decyzji) jest wystarczająco jasne. Nie ma wątpliwości, że w decyzji oparto się o obowiązek szkoły niepublicznej zatrudnienia nauczycieli, obowiązek zakreślony do zajęć obowiązkowych. Zatem mając na względzie wydatkowanie środków publicznych na zadania oświatowe, słusznym jest stwierdzenie, że chodzi o wynagrodzenie nauczycieli (nie podmiotu zewnętrznego, t.j. biorącej zlecenie Fundacji) na zajęcia obowiązkowe (nie fakultety). To rozumowanie wynika jasno z treści tak decyzji organu pierwszej jak i drugiej instancji. Odpowiada ono prawu (art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a.). Za bezsporne i wynikające z zebranego materiału dowodowego należy uznać czynności opłacone z dotacji. Były to wydatki związane z zawartymi i wyszczególnionymi w decyzji umowami z podmiotem zewnętrznym. Nie ma wątpliwości, że to nie skarżący był zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia nauczycielom, którzy realizowali zajęcia oraz, że były to zajęcia nadobowiązkowe. Zatem organ ustalił, a nie powielił okoliczności istotne, nawet jeśli w odczuciu strony zrobił to w sposób zbyt niesamodzielny, to skoro okoliczności ustalone na potrzeby kontroli przez NIK były zgodne z rzeczywistością, to nie można uznać takiego działania za mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie skarżący ostatecznie dąży do uznania okoliczności przyjętych (ocenionych) na potrzeby innych kontroli. Nie jest to wystarczające do odrzucenia stanu faktycznego stanowiącego podstawę kontrolowanej decyzji. WSA nie widzi podstaw do uznania za zasadne zarzuty oparte o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. czy art. 15 k.p.a. Nie ma też racji skarżący zarzucając naruszenie norm prawa materialnego tj. art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 u.f.p. w związku z art. 35 u.o.f.z.o. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Na koniec Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 5.450 zł (pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania. Należy przypomnieć, że skoro Sąd uwzględnił skargę wyłącznie w części, która odnosi się do zakwestionowania dotacji w wysokości przyznanej za 2020 r. względem całej kwoty dotacji ustalonej do zwrotu – instytucja miarkowania określona w art. 206 p.p.s.a. powinna zostać zastosowana. Przyjmując, że skarżącemu uchylono decyzję opiewającą na połowę kwoty dotacji określonej za lata 2020 – 2022 r. do zwrotu, tak też bazowano przy wyliczeniu kosztów do zwrotu za wydatki na profesjonalnego pełnomocnika (§ 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.)). Jednocześnie przyjmując, że w takim wypadku wpis wynosiłby 1 950 zł (§ 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535)), a wpłata opiewa na 2 000 zł, różnicę (50 zł) doliczono do kwoty zwróconych kosztów.