I SA/Bd 575/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz E. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

E. K. (Skarżąca) wniosła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 października 2021 r. wezwano Skarżącą do ustanowienia w terminie dwóch miesięcy pełnomocnika do doręczeń w Polsce pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 26 października 2021 r. (k. 33 akt sądowych) W wyznaczonym przez sąd terminie ani do wydania niniejszego postanowienia brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl § 3 przywołanego przepisu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1. Przepis ten stanowi, że sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 8 października 2021 r., doręczonym 26 października 2021 r. Skarżąca została wezwana, stosownie do treści art. 299 § 2 p.p.s.a., do wypełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Przyjmując dzień 26 października 2021 r. za początek biegu terminu, ostatnim dniem dwumiesięcznego terminu do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju był dzień 26 grudnia 2021 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie dopełniła ustawowego obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.