I SA/Bd 498/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 października 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia 14 lipca 2025 r. nr 9002-2025-000599 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w dniu [...] maja 2025 r. wydał decyzję w sprawie przyznania M. M. (dalej jako: skarżący) płatności w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027. Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] (dalej jako: organ) postanowieniem z dnia [...] lipca 2025 r. orzekł o niedopuszczalności odwołania od powyższej decyzji. W uzasadnieniu organ podał, że decyzja z dnia [...] maja 2025 r. została doręczona pełnoletniemu domownikowi za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] maja 2025 r., natomiast w dniu [...] maja 2025 r. skarżący złożył odwołanie. Po przywołaniu treści art. 134 oraz art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572) – dalej jako: "k.p.a." stanął na stanowisku, że odwołanie od decyzji z dnia [...] maja 2025 r. zostało złożone zanim ww. decyzja weszła do obrotu prawnego. Organ stwierdził, że zgodnie z wyrokiem NSA z 5 czerwca 2008 r. I OSK 831/07 jeżeli odwołanie zostało wniesione zanim decyzja weszła do obrotu prawnego w rozumieniu art. 110 k.p.a. to organ odwoławczy powinien stwierdzić niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. W skardze do Sądu, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a. przez brak wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wydanie postanowienia bez przeprowadzenia niezbędnych ustaleń faktycznych, art. 8 k.p.a. przez naruszenie bezpośredniości oraz art. 9 k.p.a. przez naruszenie zasady zaufania do organów administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – podobnie jak pozostałe wyroki sądów administracyjnych przywołane w dalszej części uzasadnienia). Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Z powyższych względów nie zachodziły podstawy do przeprowadzenia rozprawy. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] lipca 2025 r., którym to orzeczono o niedopuszczalności odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] maja 2025 r. w sprawie przyznania płatności w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu nakazującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z przepisu tego wynika, że warunkiem otwarcia się terminu na wniesienie odwołania jest doręczenie lub ogłoszenie decyzji w sposób czyniący zadość wymaganiom przewidzianym rozdziale 8 działu I k.p.a. – "Doręczenia" (por. A. Krawczyk [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. W. Chróścielewski, Warszawa 2025, art. 129). Z kolei zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Co prawda pojęcie "niedopuszczalności odwołania" nie zostało zdefiniowane na gruncie procedury administracyjnej, jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym (zob. wyrok NSA z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 316/08). Przyczyną podmiotową niedopuszczalności odwołania może być okoliczność, że wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania, z kolei z przyczyn przedmiotowych odwołanie jest niedopuszczalne np. wtedy, gdy nie ma przedmiotu zaskarżenia, gdyż decyzja nie weszła do obrotu prawnego (por. A. Krawczyk [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. W. Chróścielewski, Warszawa 2025, art. 134.) Moment od którego decyzja wchodzi do obrotu prawnego i zaczyna wywoływać skutki prawne określa art. 110 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. A zatem wniesienie odwołania od decyzji przed jej doręczeniem i rozpoczęciem biegu terminu do dokonania tej czynności jest przedwczesne i nie może wywoływać skutków prawnych (por. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 831/07). W kontrolowanej sprawie przesłanką niedopuszczalności odwołania była przedwczesność wynikająca z faktu jego wniesienia przed datą oficjalnego doręczenia orzeczenia organu I instancji, albowiem decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] maja 2025 r. w sprawie przyznania płatności w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 została skutecznie doręczona dorosłemu domownikowi w dniu [...] maja 2025 r. (potwierdzenie doręczenia k. 30 akt administracyjnych), a odwołanie skarżący złożył w dniu [...] maja 2025 r. (k. 29 akt administracyjnych). W świetle powyższych rozważań zgodzić się należy z organem, że odwołanie zostało wniesione zanim decyzja ta weszła do obrotu prawnego. A zatem zostało wniesione przed rozpoczęciem biegu terminu na jego złożenie i nie mogło wywołać skutków prawnych. W efekcie powyższego prawidłowo organ postanowił o niedopuszczalności odwołania. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd zauważa, że materiał dowodowy znajdujący się w aktach administracyjnych nie pozostawia wątpliwości co do tego w jakiej dacie zostało złożone odwołanie, a także kiedy została doręczona decyzja stronie skarżącej. Organ dokładnie wyjaśnił powyższe okoliczności, a wydane postanowienie oparł o właściwe przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dokonując ich prawidłowej wykładni. Dlatego też Sąd nie znalazł uzasadnienia dla zarzutów naruszenia art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.