I SA/Bd 366/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 grudnia 2024 r., nr UP-801/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę

Decyzją z dnia 5 grudnia 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 18 maja 2023 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2024 r. (k. 103 akt administracyjnych) Skarżący pismem z dnia 10 stycznia 2025 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w którym domagał się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego R. F.. Wniosek ten został złożony przed wniesieniem skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 grudnia 2024 r. nr UP-801/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Bd 3/25 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Bydgoszczy pismem z dnia 6 maja 2025 r. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie radcy prawnego R. F. (k. 59 akt I SPP/Bd 3/25). Radca prawny R. F. wedle oświadczenia zawartego w skardze dowiedział się o wyznaczeniu jego pełnomocnikiem skarżącego w dniu 20 maja 2025 r., zaś w dniu 18 czerwca 2025 r. (data stempla pocztowego – k. 47 akt sądowych) wniósł w imieniu skarżącego skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z potwierdzenia odbioru załączonego do zaskarżonej decyzji (k. 103 akt administracyjnych) jednoznacznie wynika, że doręczenie tej decyzji skarżącemu nastąpiło 12 grudnia 2024 r. Profesjonalny pełnomocnik ustanowiony dla skarżącego w postępowaniu sądowym w ramach prawa pomocy nadał skargę na przedmiotową decyzję w polskiej placówce pocztowej w dniu 18 czerwca 2025 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który upłynął 13 stycznia 2025 r. Nie ma przy tym znaczenia, że pełnomocnik z urzędu został ustanowiony w terminie późniejszym, tj. 6 maja 2025 r. (I SPP 3/25) i w złożonej skardze wskazał, że informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie uzyskał w dniu 20 maja 2025 r. Wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi. Termin do dokonania tej czynności procesowej należy do kategorii terminów ustawowych, te zaś nie podlegają modyfikacjom, w tym przedłużeniu. Podkreślić przy tym trzeba, że terminy ustawowe, a zatem i termin do wniesienia skargi, może zostać przywrócony. Oznacza to, że tak jak w niniejszej sprawie, ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy po upływie terminu do wniesienia skargi, może stanowić okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z 10 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OZ 440/23). Zaznaczyć należy, że regulacja zawarta w art. 177 § 3 p.p.s.a., w myśl którego w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, dotyczy wyłącznie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast w przypadku biegu terminu do wniesienia skargi nie ma regulacji będącej odpowiednikiem art. 177 § 3 p.p.s.a. Z regulacji zawartej w art. 53 § 1 p.p.s.a. jasno wynika, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Reasumując, ustanowienie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu nie oznaczało, że termin do wniesienia skargi przez pełnomocnika liczy się od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, co powinien był uczynić. Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić jako spóźnioną na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.