I SA/Bd 146/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2023 r., nr 040000/71/536497/2021/RDZ-B7/UTRZ w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę

K. Z. (dalej też jako: Skarżący, Strona) wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2023 r., w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że decyzja została odebrana przez Skarżącego w dniu 30 stycznia 2023 r., a zatem termin na złożenie skargi upływał z dniem 1 marca 2023 r., a przesyłka zawierająca przedmiotową skargę została nadania dopiero w dniu 3 marca 2023 r., czyli po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 529) – dalej: "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 30 stycznia 2022 r. dorosłemu domownikowi – E. P., pod adresem do korespondencji wskazanym przez stronę skarżącą. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo m.in. dorosłemu domownikowi. Taki sposób doręczenia miał miejsce w niniejszej sprawie i w związku z tym data doręczenia pisma dorosłemu domownikowi stanowi jednocześnie datę doręczenia go adresatowi. Mając na uwadze powyższe, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 1 marca 2023 r. (środa), który to dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż Skarżący wniósł skargę pismem z dnia 28 lutego 2023 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 3 marca 2023 r. (karta nr 2v i k.7 akt sądowych), a zatem po upływie terminu o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.