I GZ 248/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 7 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 146/23 w zakresie odrzucenia skargi K. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 146/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: Sąd I instancji lub WSA) odrzucił skargę K. Z. (dalej: skarżący) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS lub organ) z dnia 26 stycznia 2023 r., w przedmiocie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Jak wynika z akt sprawy, skarżący został pouczony zaskarżoną decyzją o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem ZUS w terminie 30 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji. Skarżący skorzystał z owej możliwości i wniósł skargę na decyzję organu z 26 stycznia 2023 r. W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 30 stycznia 2023 r., a zatem termin na złożenie skargi upływał z dniem 1 marca 2023 r., a przesyłka zawierająca przedmiotową skargę została nadania dopiero w dniu 3 marca 2023 r., czyli po upływie terminu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 1 marca 2023 r. (środa), który to dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Skarżący natomiast wniósł skargę pismem z 28 lutego 2023 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 3 marca 2023 r. W związku czym odrzucił skargę jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do złożenia odwołania, tymczasem odwołanie zostało nadane listem poleconym w dniu 1 marca 2023 r. a nie jak błędnie przyjął organ oraz WSA, że w dniu 3 marca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z analiz akt sprawy wynika, że kwestią bezsporną jest to, że pełnomocnik skarżącego nadał przesyłkę zawierającą skargę za pośrednictwem usługi E., tj. cyfrowych usług pocztowych. Zgodnie z § 2 Regulaminu korzystania ze skrzynki E. i niektórych usług dostępnych poprzez skrzynkę E. Użytkownik, korzystając z usługi neolistu drukowanego, korzysta z automatycznej daty nadania przesyłki u Operatora Pocztowego (następującej w ciągu dwóch dni roboczych po dniu zawarcia Umowy o Usługę Neolistu drukowanego). Neolist drukowany jest to usługa polegająca na przygotowaniu przez Użytkownika zalogowanego do skrzynki E. treści neolistu w wersji elektronicznej na E., jej wydruk i zakopertowanie oraz nadanie przez Usługodawcę w imieniu własnym na rzecz Użytkownika u Operatora Pocztowego – Pocztę Polską S.A. celem przemieszczenia i doręczenia do wskazanego przez Użytkownika Adresata. Pełnomocnik skarżącego wraz z zażaleniem nadesłał dokument "Potwierdzenie nadania i odbioru neolistu drukowanego", z którego wynika, że jego zamówienie przyjęto 1 marca 2023 r. o godz. 23:08:09. Zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2022 r., poz. 896 ze zm.) operator wyznaczony to operator pocztowy obowiązany do świadczenia usług powszechnych. Natomiast na podstawie art. 71 ust. 1 Prawa pocztowego, operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa UKE, w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Poczta Polska S.A. została wyznaczona operatorem wyznaczonym decyzją Prezesa UKE na lata 2016-2025. Dla zachowania terminu, o którym mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. znaczenie ma kiedy przesyłka została nadana na Poczcie Polskiej S.A., a to nastąpiło w dniu 3 marca 2023 r., a więc z uchybieniem terminu do wniesienia skargi. W dniu 1 marca 2023 r. pełnomocnik skarżącego zlecił jedynie nadanie listu drukowanego odrębnej osobie prawnej jaką jest P. Sp. z o.o. w W., co wyraźnie wynika z § 2 Regulaminu korzystania ze Skrzynki E. i niektórych Usług dostępnych przez Skrzynkę E.. P. Sp. z o.o. w Warszawie nie ma statusu operatora wyznaczonego. Za koniecznością dokonania ścieśniającej wykładni art. 83 § 3 p.p.s.a. oraz szczególnej funkcji i pozycji operatora wyznaczonego, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały 7 Sędziów z 19 października 2015 r., I OPS 1/15; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ze wskazanych względów nie można się zgodzić z zarzutem zażalenia, że błędnie została przyjęta data złożenia przez pełnomocnika skarżącego skargi. Zlecenie nadania przesyłki podmiotowi trzeciemu, nawet profesjonalnie zajmującemu się tego rodzaju czynnościami, nie oznacza spełnienia wymogów z art. 83 § 3 p.p.s.a., w momencie złożenia zamówienia (czy potwierdzenia jego przyjęcia, na co powołuje się pełnomocnik skarżącego) nie dochodzi bowiem do oddania pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego (Poczty Polskiej S.A.), a to właśnie ta czynność jest istotna z punktu widzenia art. 83 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.