I OZ 931/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. J. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2018 r., sygn. akt I OZ 931/18 o oddaleniu zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 63/18 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie nieudostępnienia dokumentów z akt postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 października 2018 r. oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lipca 2018 r. o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie nieudostępnienia dokumentów z akt. Pismem z dnia 29 października 2018 r. K. J. wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2018 r., w trybie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), poprzez uchylenie postanowienia WSA w Krakowie w całości i przekazanie sprawy o niezałatwienie sprawy żądanego dostępu do akt i dokumentów przez Komendanta Powiatowego Policji celem prawidłowego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie, niejednokrotnie już wskazywał, że uzupełnienie postanowienia ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Biorąc pod uwagę treść cytowanych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż postanowienie z dnia 12 października 2018 r. jest kompletne i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 63/18 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie nieudostępnienia dokumentów z akt, i w tym zakresie zostało ono rozpoznane. Oddalając zażalenie na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał je w całości i orzekł o całości sprawy będącej przedmiotem postępowania zażaleniowego. Analiza wniosku o uzupełnienie tego postanowienia prowadzi do stwierdzenia, że w istocie zmierza on do zmiany merytorycznej orzeczenia, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 P.p.s.a. Z tego względu wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak sentencji.