I OZ 89/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i L. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2582/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. P. i L. P. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 7 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. P. i K. P. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] września 2020 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia z produkcji gruntów leśnych. Pismem z [...] sierpnia 2021 r. skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem z [...] sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem, a także przez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi kasacyjnej wraz z jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało skutecznie doręczone [...] września 2021 r. Postanowieniem z 15 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił złożoną skargę kasacyjną z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na powyższe postanowienie skarżący wywiedli zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skargą kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Ponadto w myśl art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący stosownie do postanowień art. 177a ppsa wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zawierała podpisu pełnomocnika strony ją wnoszącej ani nie wskazywała, czy skarżący kasacyjnie domagają się jej rozpoznania na rozprawie, czy też zrzekają się rozprawy. Z uwagi na powyższe formalne braki skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżących kasacyjnie został zasadnie wezwany do ich uzupełnienia. Jak wynika z akt postępowania, wezwanie w tej sprawie doręczono pełnomocnikowi w dniu [...] września 2021 r. Oznacza to, że termin na uzupełnienie stwierdzonych braków upływał w dniu [...] września 2021 r. W powyższym terminie pełnomocnik skarżących kasacyjnie nie uzupełnił stwierdzonych braków, co w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dało podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa. Należy wyjaśnić, że brak podpisu pod skargą kasacyjną powoduje niemożliwość ustalenia, od kogo pochodzi skarga kasacyjna (przez kogo została sporządzona), co w związku z wynikającym z art. 175 § 1 ppsa przymusem adwokacko-radcowskim stanowi istotną wadę skargi kasacyjnej uniemożliwiającą, wbrew stanowisku pełnomocnika skarżących kasacyjnie, rozpoznanie tego środka zaskarżenia. Podobnie należy zakwalifikować brak wskazania czy autor skargi kasacyjnej domaga się jej rozpoznania na rozprawie, czy też zrzeka się rozprawy. Obowiązujące przepisy nie wskazują bowiem określonego trybu rozpoznania skargi kasacyjnej, od którego można by odstąpić na wniosek autora skargi kasacyjnej. Wybór tego trybu został postawiony do decyzji strony skarżącej kasacyjnie. Oznacza to, że brak wskazania trybu rozpoznania skargi kasacyjnej stanowi istotny brak tego pisma procesowego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.