I OZ 886/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1864/16 o odrzuceniu sprzeciwu M.S. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1864/16 w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1864/16, odrzucił sprzeciw M.S. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1864/16 w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. odmówił M.S. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu doręczono skarżącemu w dniu 10 stycznia 2018 r. W dniu 9 lutego 2018 r. skarżący osobiście złożył w siedzibie Sądu sprzeciw od postanowienia z dnia 20 grudnia 2017 r. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 20 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2018 r. sygn. akt I OZ 531/18 oddalił zażalenia M.S. na postanowienie z dnia 5 kwietnia 2018 r. Sąd I instancji stwierdził, że siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu od postanowienia z dnia 20 grudnia 2017 r. upłynął z dniem 17 stycznia 2018 r. M.S. wniósł natomiast sprzeciw w dniu 9 lutego 2018 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Jednocześnie Sąd zauważył, że prawomocnym postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z 20 grudnia 2017 r., a zatem sprzeciw został wniesiony po terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia M.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W § 2 tego przepisu stwierdza się, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie postanowienie referendarza sądowego odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy, zostało mu doręczone w dniu 10 stycznia 2018 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem w dniu 17 stycznia 2018 r. Skarżący wniósł sprzeciw w dniu 9 lutego 2018 r., a więc po upływie terminu. W związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, Sąd I instancji zasadnie zastosował dyspozycję art. 259 § 2 P.p.s.a. i spóźniony sprzeciw odrzucił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.