I OZ 870/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. G. i R. G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 870/19 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OZ 706/19 w sprawie ze skargi M. G. i R. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 870/19 odrzucił skargę M. G. i R. G.(dalej: skarżący") o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OZ 706/19 w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów. Skarżący w piśmie z 28 listopada 2019 r. złożyli "skargę" na ww. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów ustawy. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z treści powyższych przepisów wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej oraz zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustawodawca natomiast w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Tym samym nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze. W konsekwencji wniesiony w niniejszej sprawie środek odwoławczy od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać trzeba za niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.