I OZ 861/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 744/17 o przywróceniu terminu do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 29 maja 2018r. wydanym na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), przywrócił K. J. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z 31 stycznia 2018 r. Sąd uwzględnił, że skarżący od 7 lutego do 8 lutego 2018 r. przebywał w izbie przyjęć, a następnie od 9 do 16 lutego 2018 r. pozostawał na leczeniu szpitalnym [...], do którego trafił z powodu nagłego bólu w klatce piersiowej spowodowanego chorobą serca. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu świadczą o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie K. J. zarzucił wadliwość prowadzenia postępowania dowodowego w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Jego zdaniem przesłanki do przywrócenia terminu należy jedynie uprawdopodobnić, a nie udowodnić. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Warunkiem zaś przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Nie jest więc konieczne udowodnienie braku winy, co zasadnie podnosi w zażaleniu skarżący, a jedynie uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o braku winy w niedochowaniu terminu. W warunkach tej sprawy Sąd I instancji rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu rozważał ustawowe ku temu przesłanki mając do dyspozycji argumenty i dokumenty przedstawione przez skarżącego. W oparciu o analizę powyższych informacji zasadnie uznał, że okoliczność przebytej choroby wymagającej leczenia szpitalnego stanowiła usprawiedliwioną przeszkodę w dochowaniu terminu do złożenia zażalenia. W odniesieniu do argumentacji zażalenia podkreślić należy, że nie sposób czynić zarzutu Sądowi I instancji co do przedstawienia okoliczności stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, skoro na nie powoływał się sam skarżący. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.