I OZ 820/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 659/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę R. P. na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2018 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 6 kwietnia 2018 r. pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od wyroku z dnia 8 listopada 2017 r. Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzenie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 maja 2018 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 16 maja 2018 r., nie uiszczono wpisu od skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 11 maja 2018 r. pełnomocnik wskazał natomiast, że sprawa jest prowadzona przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, a zatem w świetle art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a. pełnomocnik nie ponosi wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną R. P. od wyroku z dnia 8 listopada 2017 r. W motywach tego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym jedynie ustanowienie adwokata. Oznacza to - wbrew twierdzeniom ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu, że skarżący zobowiązany jest ponosić koszty w sprawie, między innymi koszty wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Rzeczą natomiast wyznaczonego z urzędu pełnomocnika jest porozumienie się ze swoim mocodawcą i ustalenie zasad ponoszenia przez stronę kosztów sądowych nieobjętych prawem pomocy. W sytuacji gdy skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty, skarga kasacyjna jako nieopłacona podlegała odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut naruszenia art. 178 i art. 241 P.p.s.a. Wskazał, że z uwagi na ciężką sytuację materialną oraz osobistą skarżący nie miał fizycznej możliwości uzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. Skarżący nie ma dostępu do energii elektrycznej, internetu, od pewnego czasu nie można również skontaktować się z nim telefonicznie, stąd nie miał możliwości zapoznania się z wezwaniem, a w konsekwencji uiszczenia wpisu sądowego. Zdaniem pełnomocnika, zasadnym byłoby całościowe zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych, nie zaś przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od skargi kasacyjnej pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Niesporna w sprawie pozostaje okoliczność, że skarga kasacyjna nie została opłacona w terminie. Stosowne wezwanie prawidłowo doręczono pełnomocnikowi skarżącego, gdyż jak stanowi art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Przepis ten ma charakter obligatoryjny i nie pozwala Sądowi na wysyłanie korespondencji wprost do strony z pominięciem pełnomocnika. Odmiennej oceny skuteczności doręczenia pełnomocnikowi przedmiotowego wezwania nie zmienia także akcentowana w zażaleniu okoliczność utrudnionego kontaktu ze skarżącym. Istotną z punktu widzenia niniejszego zażalenia pozostawała ta okoliczność, iż w wyznaczonym terminie skarżący, prawidłowo wezwany, nie uiścił wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Podane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności dotyczące przyczyny niewykonania tego obowiązku w zakreślonym terminie, w tym również kwestie związane z sytuacją materialną skarżącego nie mogą być brane przez Sąd pod uwagę na tym etapie postępowania. Okoliczności te będą natomiast podlegały ocenie w ramach odrębnego postępowania incydentalnego z wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, który został w tej sprawie złożony po wydaniu zaskarżonego postanowienia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji trafnie zinterpretował okoliczności procesowe niniejszej sprawy, uznając, że w sprawie ziściła się przewidziana w art. 220 § 3 P.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.