I OZ 808/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 października 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1499/25 w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 20 czerwca 2025 r., nr 406.190/E-13/25/25 w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 6 października 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1499/25 odrzucił skargę M.J. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 20 czerwca 2025 r., nr 406.190/E-13/25/25 wydaną w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie numeru PESEL w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, a skarżąca w wyznaczonym terminie braków skargi nie uzupełniła. W zażaleniu z 4 listopada 2025 r. skarżąca podniosła, że w piśmie z 16 października 2025 r. poinformowała Sąd o zagubieniu otrzymanej korespondencji i odnalezieniu jej dopiero w dniu 13 października 2025 r. oraz wskazała swój numer PESEL. Dodatkowo wyjaśniła, że usiłowała kwestię braku odpowiedniej reakcji na wezwanie wyjaśnić w rozmowach telefonicznych z sądem, a jej numer PESEL znajduje się w aktach administracyjnych. Końcowo wniosła o pozytywne załatwienie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie podlegało uwzględnieniu, choć z innych przyczyn niż w nim wskazane. Zgodnie z art. 65 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r. poz. 467), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Jak stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca jest mieszkanką DPS "S." w G. i taki adres do korespondencji podała w skardze. Na wskazany adres Sąd prawidłowo skierował wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednak rozstrzygnął o odrzuceniu skargi bezpodstawnie stwierdzając, że doszło do skutecznego doręczenia przesyłki sądowej adresatce w dniu 5 września 2025 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia doręczenia przesyłki, znajdującego się na karcie 8 akt sprawy, odbiór przesyłki sądowej, kierowanej do skarżącej, pokwitował swoim podpisem w dniu 5 września 2025 r. "upoważniony pracownik". W aktach sprawy nie ma zatem potwierdzenia odbioru wezwania przez skarżącą, tymczasem Sąd uznał doręczenie przesyłki za skuteczne wobec skarżącej w dniu 5 września 2025 r. Bez poczynienia wyjaśnień, czy odbierający wezwanie jest osobą upoważnioną przez skarżącą do odbioru korespondencji sądowej w jej imieniu, stwierdzenie, że do doręczenia wezwania doszło w dniu 5 września 2025 r. i odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków w terminie było przedwczesne. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że specyfika organizacyjna DPS może zakładać przyjmowanie przez upoważnionego pracownika placówki kierowanej do mieszkańców korespondencji oraz przekazywanie jej za odpowiednim potwierdzeniem mieszkańcom lub ich przedstawicielom ustawowym, jednak może to nastąpić wyłącznie za zgodą adresata, której w aktach sprawy sądowej brak. Nie ma także jakiegokolwiek dowodu doręczenia wezwania skarżącej. Wprawdzie, jak wynika z zawartych w zażaleniu wyjaśnień, skarżąca uzyskała przesyłkę w dniu 8 września 2025 r., jednak w aktach sprawy nie ma dowodu jej prawidłowego doręczenia i nie było go na etapie odrzucania skargi. Z powołanych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.