I OZ 80/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 286/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku W. K. o wyłączenie sędziów Warszawy, zawartego w skardze kasacyjnej z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 286/08, pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie sędziów Warszawy zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 4 listopada 2008 r. W uzasadnieniu tego zarządzenia Sąd wskazał że W. K. wniósł o "wyłączenie ze sprawy wszystkich bez wyjątku sędziów: Warszawy, Skierniewic, Łodzi, Gdańska i przekazanie akt do innego sądu, bo Polska w dniu 19.01.1993 r. ratyfikowała Międzynarodową Konwencję Praw Człowieka, a jej art. 6 gwarantuje prawo do obrony przed niezawisłym i bezstronnym sądem co udaremnia orzekanie w warszawskich i ww. sądach". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2008 r., W. K. został wezwany do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni braków formalnych w/w wniosku poprzez wskazanie sędziów, których wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu W. K. w piśmie z dnia 25 listopada 2008 r. ponownie wniósł o wyłączenie sędziów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2008 r., na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawił wniosek W. K. bez rozpoznania, wskazując, iż nie uzupełnił on braków tego wniosku w wyznaczonym terminie. W dniu 23 grudnia 2008 r. W. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W myśl art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego (w przypadku, gdy wniosek o wyłączenie sędziego dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni powinni być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk),b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Wniosek o wyłączenie sędziego, który nie zawiera powołanych wyżej wymogów nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych, a tym samym podlega on, stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., na wezwanie przewodniczącego uzupełnieniu lub poprawieniu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 ustawy). W przedmiotowej sprawie wniosek o wyłączenie sędziów nie zawierał elementów koniecznych do jego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem wezwał skarżącego do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z analizy akt sprawy wynika, iż pomimo otrzymania w/w wezwania w dniu 24 listopada 2008 r., skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów w sposób umożliwiający jego rozpoznanie. Uznać zatem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawidłowo zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2008 r. wniosek ten pozostawił bez rozpoznania. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.