I OZ 795/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1837/16 w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1837/16, odrzucił skargę T. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji z powodu opłacenia skargi po terminie. Sąd wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 9 grudnia 2016 r., zatem 7 - dniowy termin do uiszczenia żądanego wpisu upłynął w dniu 16 grudnia 2016 r. Czynności tej dokonał w dniu 17 grudnia 2016r., a więc z uchybieniem terminu. Wobec tego Sąd skargę odrzucił. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie podkreślając, że nie kwestionuje ustaleń Sądu co do przekroczenia terminu w opłaceniu skargi, jednakże wskazał, że opóźnienie to było wynikiem poważnego wypadku, jakiemu uległ i konsekwencjami, które były z tym związane. Skarżący podał, że w dniu 12 października 2016 r. wypadł ze stropu poddasza w swoim domu w S. spadając na plecy z wysokości ok. 3,5 – 4 m. W wyniku tego zdarzenia doznał urazu kręgosłupa – pęknięcia kręgu oraz złamania stopy. Wskazał, że w łóżku w gipsie spędził czas do grudniowych świąt. Podał, że leżał u swojej partnerki pod adresem [...], który to adres podawał jako adres korespondencyjny. Skarżący podkreślił, że w okresie tym nie mógł w ogóle funkcjonować, przebywał na bardzo silnych środkach przeciwbólowych aż do końca stycznia. Zdaniem skarżącego była to nadzwyczajna sytuacja. Podał, że nie pamięta, kto w istocie podpisał odbiór przedmiotowego wezwania z sądu – on czy jego partnerka. Natomiast wskazał, że nie mógł dokonać przelewu, gdyż jego komputer, a także karta kodów do przelewów znajdowały się w jego domu w S. Natomiast on był unieruchomiony pod adresem swojej partnerki, nie miał dostępu do swojego konta. Podał, że partnerka przywiozła z jego domu komputer dopiero w dniu 16 lub 17 grudnia 2016 r. Do przedmiotowego zażalenia dołączył kartę informacyjną ze Szpitala Klinicznego Nr 1 w S. oraz wynik badania rezonansu magnetycznego kręgosłupa oraz skierowanie do poradni specjalistycznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wskazać należy na utarty już pogląd w sądownictwie sądowoadministracyjnym, że o charakterze pisma decyduje jego treść, a nie nazwa. Natomiast z treści przedmiotowego zażalenia wynika, że stanowi on w istocie wniosek o przywrócenie terminu. Skarżący wskazuje bowiem na okoliczności, o których jest mowa w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a."). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że Sąd I instancji błędnie potraktował pismo nazwane "zażaleniem" jako zażalenie, stanowi ono bowiem w istocie wniosek o przywrócenie terminu. W razie wątpliwości, Sąd winien tę kwestię ze skarżącym wyjaśnić mając na uwadze zagwarantowane konstytucyjnie prawo do sądu. Wobec tego, ponownie rozpoznając niniejszą sprawę Sąd rozpozna pismo nazwane przez skarżącego "zażaleniem" pod kątem spełnienia przesłanek do przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.