I OZ 790/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I OZ 263/17 oddalającym zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 1514/16 oddalające wniosek J. L. o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I OZ 263/17 (dalej postanowienie I OZ 263/17) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 1514/16 oddalające wniosek J. L. o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. (data prezentaty, k. 3), sporządzonym osobiście, J. L. (dalej skarżący) wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem I OZ 263/17. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że sędzia rozpoznająca jego sprawę "zabiegami socjotechnicznymi przejęła rozpatrywanie sprawy będącej przedmiotem niniejszej skargi". Skarżący wskazał, że chciał, by jego skargi rozpoznawane były przez dwóch sędziów. Jednak Naczelny Sąd Administracyjny zdaniem skarżącego powiela model przyjęty przez Wojewódzki Sąd Administracyjny – "jeden sędzia orzeka na posiedzeniu niejawnym, na jednej sesji, feruje takie same niekorzystne dla mnie postanowienia i uzasadnia je w identyczny sposób, nie ustosunkowując się do żadnego mojego argumentu wyrażonego w zażaleniach". Postanowienie I OZ 263/17 "wydane zostało przez sąd w składzie którego uczestniczył nieuprawniony Sędzia NSA J. R.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa), do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII ppsa nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Stosownie do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna, a więc również skarga o wznowienie postępowania, powinna być sporządzona - w zakresie normatywnym, istotnym dla kontrolowanej sprawy - przez adwokata lub radcę prawnego. Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 ppsa). Zgodne z cytowanymi przepisami skarga o wznowienie winna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (przymus adwokacki). Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ppsa (postanowienie NSA z 9 marca 2005 r., I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005/5/98, akceptowane przez A. Kabata w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, uw. 2 do art. 276; postanowienie NSA z 9.2.2007 r., II FZ 87/07, akceptowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, K. Wojciechowską w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 1121, nb 6). Ponieważ w niniejszej sprawie właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny, a jednocześnie skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, to uznać należało, że nie spełnia ona kryterium określonego w art. 175 § 1 ppsa. Skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 ppsa. Skoro skarga o wznowienie nie została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, podlega odrzuceniu. Postawiony przez skarżącego zarzut jakoby w składzie orzekającym uczestniczył nieuprawniony sędzia, nie mogło być skutecznie podniesione. Sprawę I OZ 238/17 przydzielono sędziemu NSA J. R. do rozpoznania zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 stycznia 2017 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania.