I OZ 780/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Wr 14/09 odrzucającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 14/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 14/09 r. odrzucił zażalenie D. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 maja 2009 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] listopada 2008 r. przedmiocie skierowania na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 26 maja 2009 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 29 maja 2009 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 5 czerwca 2009 r., jednakże skarżący w zakreślonym terminie wpisu nie uiścił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. J., wnosząc o jego uchylenie. Wskazał, iż "zaskarżone postanowienie jest niesłuszne albowiem wcześniej złożył on wniosek o zwolnienie od opłat sadowych, który to wniosek rozciąga się na opłatę do uiszczenia której został wezwany". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że nie może zostać merytorycznie rozpoznane zażalenie, którego strona nie opłaciła, chyba że jest ona zwolniona od kosztów sądowych z mocy ustawy lub zwolnienie takie zostało jej przyznane na mocy orzeczenia sądowego. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 2 lutego 2009 r. sygn. akt III SA/Wr 14/09 przyznał D. J. prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z wpisu sądowego od skargi w zakresie przekraczającym kwotę 100 zł, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania mu prawa pomocy. Zatem skoro powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone, a strona nie wnosiła po raz kolejny wniosku o przyznanie prawa pomocy np. w części zwalniającej od kosztów sądowych od wniesionego zażalenia, Sąd I instancji prawidłowo wezwał D. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 12 grudnia 2008 r. – który został rozpoznany postanowieniem Sądu I instancji w dniu 2 lutego 2009 r. – powinien "rozciągać" się również na postępowanie wywołane wniesionym zażaleniem, nie zasługuje na uwzględnienie. Raz jeszcze podkreślić należy, iż WSA we Wrocławiu wprawdzie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy jednakże tylko w części tj. zwolnił go od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł., a w pozostałej części wniosek oddalił. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji