I OZ 753/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2019 r. sygn. akt II SO/Wa 49/18 o oddaleniu wniosku W. Ł. o wymierzenie grzywny Centralnej Komisji Lekarskiej za nieprzekazanie kompletnych i uporządkowanych akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 marca 2019 r., II SO/Wa 49/18, oddalił wniosek W. Ł. o wymierzenie grzywny Centralnej Komisji Lekarskiej za nieprzekazanie kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że z akt sprawy II SAB/Wa 508/18, której dotyczy złożony w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny, wynika, że skarga wpłynęła do siedziby organu 17 lipca 2018 r. i została przekazana do Sądu wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę za pośrednictwem poczty 16 sierpnia 2018 r., a więc w ostatnim dniu terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Wraz z odpowiedzią na skargę organ przekazał do Sądu akta postępowania administracyjnego. Sąd nie wzywał organu do uzupełnienia tych akt i zarządzeniem z 8 listopada 2018 r. sędzia sprawozdawca uznał, że sprawa jest gotowa do rozpoznania. Postanowieniem z 27 listopada 2018 r. Sąd odrzucił skargę w tej sprawie. Zarzut skarżącego, że przekazane do Sądu akta postępowania administracyjnego były niekompletne jest w tej sytuacji nieuzasadniony. Wniosek W. Ł. o wymierzenie grzywny Centralnej Komisji Lekarskiej za nieprzekazanie kompletnych i uporządkowanych akt sprawy jako bezzasadny podlega oddaleniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł W. Ł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Z kolei w świetle art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pamiętać przy tym należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. pozostawia po stronie Sądu pewną dozę uznania, bowiem użyty w treści przytoczonego artykułu zwrot "może" nie wskazuje na obligatoryjny charakter grzywny w tym przypadku, a jedynie wprowadza fakultatywnie możliwość jej orzeczenia. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu 17 lipca 2018 r. i została przekazana do Sądu wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę za pośrednictwem poczty 16 sierpnia 2018 r. Sąd nie wzywał organu do uzupełnienia akt, albowiem słusznie uznał, że w związku z faktem, że skarga W. Ł. na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność organu administracji dotyczyła postępowania orzeczniczego toczącego się ze skierowania [...] z 28 lipca 2016 r. to wszystkie dokumenty, które łączą się bezpośrednio ze sprawą zostały nadesłane przez organ do Sądu wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę w ustawowo określonym terminie. Nie można było zatem zgodzić się ze skarżącym, że organ administracji nie przekazał całości akt sprawy. Tym samym, stwierdzić należało, że organ nie uchybił ustawowemu terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., a Sąd I instancji trafnie ocenił, że nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.