I OZ 734/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1953/24 o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi P. w P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 lipca 2024 r. nr DNI.rn.625.78.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd I instancji"), postanowieniem z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1953/24, odrzucił wniosek P. w P. (dalej: "Skarżący") o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1953/24, z uwagi na złożenie wniosku z uchybieniem terminu. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 157 § 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), poprzez błędne przyjęcie, że wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony po upływie 14 dni, podczas, gdy termin ten należało liczyć od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a nie od jego ogłoszenia. Ponadto Skarżący zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 134 i 135 p.p.s.a. poprzez ograniczenie zakresu kontroli wyłącznie do zaskarżonego postanowienia, z pominięciem obowiązku usunięcia z obrotu prawnego innych aktów i czynności wydanych w ramach tej samej sprawy, niezgodnych z prawem. W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny co do istoty i nakazanie Sądowi I instancji uzupełnienie wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie zaś do art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, że przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 157 § 1 p.p.s.a., zatem podlegał odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a. Odpis wyroku doręczono Skarżącemu 14 marca 2025 r., termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upływał zatem 28 marca 2025 r. Tymczasem Skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym 5 czerwca 2025 r., a zatem z uchybieniem terminu. W tym kontekście, wbrew argumentacji zażalenia Skarżącego dodać należy, że w niniejszej sprawie skarga została oddalona przez Sąd I instancji na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a zatem z urzędu doręczono Skarżącemu wyłącznie sentencję wyroku z dnia 25 lutego 2025 r., zaś uzasadnienie tego wyroku zostało sporządzone później. Termin do uzupełnienia wyroku rozpoczął w konsekwencji swój bieg w momencie doręczenia Skarżącemu samej sentencji wyroku, tj. w dniu 14 marca 2025 r., a nie jak twierdzi Skarżący w dniu doręczenia mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W tych warunkach Skarżący nie może skutecznie domagać się uzupełnienia wyroku, tym bardziej w sytuacji gdy ww. wyrokiem oddalono skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., co oznacza, że Sąd I instancji orzekł o całości skargi i w pełnym zakresie, który wynika z art. 151 p.p.s.a., a więc tego rodzaju rozstrzygnięcie nie może podlegać uzupełnieniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.