I OZ 676/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 703/16 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 703/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie M. W. na postanowienie Sądu z dnia 8 grudnia 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 26 października 2016 r. oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje zażalenie, bowiem nie zostało ono ujęte w katalogu zawartym w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., zwanej dalej "ppsa"), jak również w żadnym innym przepisie tej ustawy. Rozpoznając sprzeciw od postanowienia (lub zarządzenia) referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ppsa, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z tych przyczyn, przedmiotowe zażalenie, jako niedopuszczalne, zostało odrzucone na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa. M. W. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia oraz przyznania mu adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 ppsa, zażalenie jest środkiem zaskarżenia, który przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywne wymienione w tym przepisie. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia, postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, gdyż w tych sprawach sąd orzeka jako drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 1 i § 2 ppsa). Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji uznał takie zażalenie za niedopuszczalne i je odrzucił. Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.