I OZ 667/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 832/25 o odrzuceniu skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 19 marca 2025 r. nr KOC/6142/Go/24 w przedmiocie odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 lipca 2025 r., odrzucił skargę R. G. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego. Sąd I instancji wskazał, że pismem z 27 maja 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, podanie numeru PESEL oraz nadesłanie 8 egzemplarzy odpisów skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie doręczona została skarżącej – zgodnie z art. 73 § 1 i § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - 13 czerwca 2025 r. Termin do wykonania wezwania upływał zatem 20 czerwca 2025 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że w czasie próby doręczenia wezwania z 27 maja 2025 r. przebywała w Niemczech i nie miała fizycznej możliwości jego odebrania. Niezwłoczne po powrocie podjęła próbę wyjaśnienia sprawy i kontaktu z Sądem. W związku z powyższym wystąpiła również o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W sytuacji, gdy brak jest jednego ze wskazanym powyżej elementów, obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 maja 2025 r. skarżąca została wezwana do podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, nadesłania 8 odpisów skargi oraz do podania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji operatora pocztowego umieszczonych na kopercie, w której wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało przesłane skarżącej na wskazany przez nią adres wynika, że przesyłka została prawidłowo dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizowanie miało miejsce 30 maja 2025 r., zaś ponowne – 9 czerwca 2025 r. Przesyłkę – jako niepodjętą w terminie – zwrócono do nadawcy 16 czerwca 2025 r. Wobec powyższego Sąd I instancji zasadnie uznał, że powyższa przesyłka została skutecznie doręczona skarżącej 13 czerwca 2025 r., na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. W terminie wyznaczonym w zarządzeniu skarżąca nie podpisała skargi, ani nie nadesłała jej podpisanego egzemplarza, nie nadesłała wymaganych odpisów skargi oraz nie podała swojego numeru PESEL, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi przewidziana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiący podstawę odrzucenia skargi nie uzależnia bowiem w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę w uchybieniu terminu. Podnoszone okoliczności związane z pobytem za granicą w okresie awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, stanowić będą przedmiot rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w odrębnym postępowaniu incydentalnym w związku z wystąpieniem przez stronę z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.