I OZ 643/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 2072/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 lipca 2024 r. nr KOC/5731/Go/23 w przedmiocie odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2025 r., odrzucił skargę J.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 lipca 2024 r. nr KOC/5731/Go/23 w przedmiocie odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 lipca 2024 r. nr KOC/5731/Go/23 została wniesiona przez J. Ś. w dniu 12 września 2024 r. (data stempla pocztowego). Z analizy akt sprawy wynikało natomiast, że decyzja została doręczona skarżącej w dniu 1 sierpnia 2024 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął zatem 31 sierpnia 2024 r. Powyższe oznacza, że skarga została złożona po upływie przepisanego prawem terminu, co uzasadniało jej odrzucenie. Ponadto Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 24 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 2072/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, nie zgadzając się z argumentacją Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, iż w niniejszej sprawie skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 lipca 2024 r., a zatem zaistniały podstawy do jej odrzucenia. Skarżąca nadała bowiem skargę w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 12 września 2024 r., a zatem z przekroczeniem terminu, który upływał w dniu 1 sierpnia 2024 r. Bez znaczenia na wynik sprawy pozostaje natomiast podnoszona w zażaleniu okoliczność dotycząca przesłania do organu w dniu 12 września 2024 r. przesyłki zawierającej wcześniej złożoną skargę nadaną w dniu 28 lipca 2024 r. Jak wynika bowiem z akt sprawy, przesyłka zawierająca skargę nadana przez skarżącą w dniu 28 lipca 2024 r. zawierała błędny adres organu i z tego powodu została zwrócona do adresata. Nie doszło zatem wówczas do skutecznego wniesienia skargi. Miało to miejsce – jak wyżej wskazano – dopiero w dniu 12 września 2024 r. Ponadto - wbrew twierdzeniom skarżącej - organ II instancji w zaskarżonej decyzji zawarł prawidłowe pouczenie, co do sposobu i trybu wniesienia skargi. Decyzja zawierała również "stopkę" ze wskazaniem adresu organu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.