I OZ 644/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 149/10 o odrzuceniu zażalenia Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 149/10 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 149/10 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dzierżoniowie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 23 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 149/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z 8 kwietnia 2010 r. o odrzuceniu skargi, w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dzierżoniowie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu, Sąd I instancji wskazał, że pomimo pouczenia skarżącej, że od postanowienia z 8 kwietnia 2010 r. przysługuje skarga kasacyjna, która powinna być sporządzona przez enumeratywnie wskazanych profesjonalnych pełnomocników, Z. D. samodzielnie sporządziła pismo oznaczone jako środek zaskarżenia od powyżej opisanego postanowienia. Uznając pismo za skargę kasacyjną, postanowieniem z 7 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił ją, ponieważ została sporządzona przez stronę, która nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Doręczając zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, pouczono Z. D., że przysługuje jej zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które, jeżeli dotyczy odrzucenia skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pismo, które skarżąca następnie wniosła było podpisane wyłącznie przez nią, co spowodowało odrzucenie tego zażalenia postanowieniem z 23 czerwca 2010 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który powołał treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła "sprzeciw", podnosząc argumenty związane z etapem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżąca otrzymała postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z pouczeniem o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo tego, wniosła samodzielnie sporządzone przez siebie zażalenie na to postanowienie. W takiej sytuacji należy uznać, iż prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z 23 czerwca 2010 r. odrzucił zażalenie Z. D., jako nie spełniające wymogów formalnych. Na marginesie trzeba wskazać skarżącej, że sądy administracyjne są związane przepisami prawnymi określającymi warunki przyjęcia do rozpoznania pism nadsyłanych przez strony. Należą do nich m.in. terminy, przed upływem których konieczne jest przesłanie konkretnego pisma, ale także wymóg, aby pewna kategoria pism była sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. W przypadku niezastosowania się przez stronę do tych warunków, sąd nie będzie mógł odnieść się merytorycznie do jej żądań. Natomiast, na każdym etapie postępowania strona może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, jeżeli nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Taki wniosek jest wolny od opłat sądowych. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.