I OZ 642/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. K. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 133/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłość postępowania Wojewody Małopolskiego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 7 maja 2014 r., II SAB/Kr 133/14 wezwano M. W. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłość postępowania Wojewody Małopolskiego, w kwocie 200 złotych. W zarządzeniu powołano § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), określono termin wykonania zarządzenia oraz konsekwencję braku uiszczenia wskazanej kwoty w tym terminie. W zażaleniu na opisane zarządzenie wnioskodawca wskazał, że wniósł jedną skargę w sprawie bezczynności i przewlekłości, która została niezasadnie rozdzielona na cztery postępowania (II SAB/Kr 132/14, II SAB/Kr 133/14, II SAB/Kr 134/14 i II SAB/ 135/14). Ponadto wskazał, że ta skarga została już opłacona (do sygn. akt II SAB/Kr 132/14). Następnie, w piśmie z 17 czerwca 2014 r., skarżący podniósł, że w sprawie skargi w części dotyczącej bezczynności Wojewody Małopolskiego wniósł wpis w wysokości 100 zł uznając błędnie, że sprawa ta rozpatrywana jest pod sygnaturą akt II SAB/Kr 132/14. Zdaniem skarżącego, Sąd w wezwaniach nie poinformował go jakiej skargi wpis dotyczy, jak i że rozdzielił skargę dotyczącą bezczynności organu na dwie sprawy. Podkreślił też, że do sprawy o sygnaturze akt II SAB/Kr 134/14 złożył pismo o ograniczeniu skargi. Wynika z tych pism, że skarżący miał wątpliwości, jakie sprawy są rozpoznawane pod poszczególnymi sygnaturami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone zarządzenie należało uchylić. Stosownie do art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na skarżącym spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodnicząca Wydziału miała zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jednakże, należy uznać, że wpis od skargi na przewlekłość postępowania Wojewody Małopolskiego powinien zostać określony stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia w wysokości 100 zł, zamiast na podstawie z § 2 ust. 6 rozporządzenia w wysokości 200 zł. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawując kontrolę administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Z kolei, w art. 149 p.p.s.a. wskazane zostały skutki prawne uwzględnienia tych skarg. Należy zauważyć, że ustawodawca nie zróżnicował konsekwencji prawnych bezczynności organu i przewlekłości postępowania organu. Zarówno w jednej, jak i w drugiej sprawie ustawodawca pozostawił tożsamy środek prawny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, można tym samym przyjąć, że skargi te, choć rozpatrywane w wyodrębnionych postępowaniach i mające odmienne przesłanki oceny ich zasadności co do chronionego nimi interesu prawnego strony, są tożsame. Wskazane stanowisko jest podzielane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z 9 lipca 2014 r., II OZ 669/14, z 25 kwietnia 2013 r., II OZ 318/13, czy z 29 czerwca 2011 r., II OZ 524/11). W skardze, M. W. K. wyraźnie wskazał na bezczynność Wojewody Małopolskiego w sprawie prawidłowego rozpatrzenia wniosków zawartych w punktach nr 1 dwóch pism z 28 marca 2014 r., złożonych w trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a także na przewlekłość organu w tym postępowaniu. Skoro więc z treści cyt. art. 57 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie wynika obowiązek przewodniczącego wydziału rozdzielenia skarg na więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność organu zawartych w jednym piśmie, to należy stwierdzić, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dokonał rozdzielenia ww. skarg, a następnie w sprawie II SAB/Kr 133/14 skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na przewlekłość postępowania zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Jednocześnie, z uwagi na pismo skarżącego z 17 czerwca 2014 r., w którym informuje on o "ograniczeniu skargi do zarzutu bezczynności" pismem z 2 czerwca 2014 r. dołączonym do akt sprawy z II SAB/Kr 134/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powinien wyjaśnić, czy w sprawie zaszły podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 227 § 1, art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.