I OZ 638/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Przybysz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W.R. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn.. akt I OZ 638/22 oddalającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 561/22 oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 561/22 w sprawie ze skargi W.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 4 maja 2022 r. nr SKO.4100.70.2022 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej we wniosku dotyczącego stwierdzenia ostateczności decyzji przekształcającej prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia.

Postanowieniem z 18 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 października 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 561/22, oddalające wniosek W.R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 561/22, w sprawie ze skargi W.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 4 maja 2022 r., nr SKO.4100.70.2022, w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej we wniosku dotyczącego stwierdzenia ostateczności decyzji przekształcającej prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności. Pismem z 17 lutego 2023 r., W.R. wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2023 r. poprzez m.in. stwierdzenie nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 4 maja 2022 r. oraz zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi do rozpoznania wniosku Skarżącego o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2023 r. podlega oddaleniu. Przepis art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.), stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 166 p.p.s.a.). W § 1a artykułu 157 p.p.s.a. określono, że wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu. Jak wynika z analizy akt niniejszej sprawy, wniosek o uzupełnienie postanowienia został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu postanowienia. Wniosek ten jednak nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że postanowieniem z 18 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 października 2022 r. oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku. Tym samym w postanowieniu z 18 stycznia 2023 r. orzeczono o całości sprawy. Ponadto wskazać należy, że art. 157 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia. Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 p.p.s.a. pozwala bowiem na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok (postanowienie), a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2009, str. 421; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2015, str. 642). Również w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że uzupełnienie wyroku (postanowienia) dotyczy wyłącznie jego sentencji, nie zaś uzasadnienia. Nie można w szczególności żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii objętych żądaniem strony. Takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, ale do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 2344/10, 2 października 2014 r. sygn. akt I OZ 634/14 oraz z 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GSK 465/11; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2023 r., albowiem postanowienie to zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. W rozpatrywanej sprawie oczywiste jest, że wniosek złożony przez skarżącego zmierza do zakwestionowania rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 561/22. Skarżący tak we wniosku o uzupełnienie wyroku, jak i w zażaleniu na postanowienie z 28 października 2022 r. oraz we wniosku o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2023 r. podejmuje merytoryczną polemikę z wyrokiem, jak później z postanowieniami zarówno Sądu I instancji, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego. W takim stanie rzeczy zażalenie W.R. jest oczywiście bezzasadne. W świetle powyższego należy wyjaśnić Skarżącemu, że wniosek o uzupełnienie postanowienia nie służy kolejnemu rozpoznaniu tej samej sprawy. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu nie może sprawić, że zostanie ono zmienione lub uchylone, czy też uzupełnione. Z powyższych względów wniosek o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.