I OZ 637/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 789/13 wydane w sprawie z zażalenia K.K. na postanowienie z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Po 789/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej K.K. od wyroku z dnia 8 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Po 789/13 w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2013 r., [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Po 789/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K.K. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2013 r., [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Uzasadnienie tego wyroku zostało na wniosek K.K. sporządzone i przesłane na wskazany przez niego adres "ul. [...]". K.K. nie odebrał przesłanego mu wyroku wraz z uzasadnieniem. Dnia 18 grudnia 2013 r. przesyłkę awizowano. Awizo powtórzono 30 grudnia 2013 r. Przesyłka z wyrokiem została zwrócona i pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 2 stycznia 2013 r. Pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. K.K. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny, że nie doręczono mu ostatnich dwóch wyroków. Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2014 r. Przewodniczący Informacji Sądowej wezwał K.K. o wskazanie, jakich spraw dotyczyło jego pismo. Pismem z dnia 6 lutego 2014 r. skarżący wskazał, że 17 stycznia 2014 r. zgłosił się do Urzędu Pocztowego nr 56 i otrzymał informację, że w dniach od 1-17 stycznia 2014 r. zwrócono adresowane na jego nazwisko 2 przesyłki z Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego i jedną z Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 12 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II poleciła przesłać K.K. wyrok z dnia 8 listopada 2013 r. – w celu informacyjnym. Pismem z dnia 26 marca 2014 r., złożonym w Biurze Podawczym Sądu tego samego dnia K.K. wniósł skargę kasacyjną (nazwaną "odwołaniem") od wyroku z dnia 8 listopada 2013 r., II SA/Po 789/13, którą osobiście podpisał. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na nie dochowanie warunku sporządzenia jej przez osoby kwalifikowane. Od powyższego postanowienia K.K. złożył zażalenie (nazwane "odwołaniem"), które osobiście podpisał. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 789/13. Jak wskazał WSA, podobnie jak w przypadku skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo jedną z osób, o których mowa w art. 177 § 2 i 3 p.p.s.a. (zob. art. 194 § 4 P.p.s.a.). W tej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 10 kwietnia 2014 r. skarżący sporządził i podpisał osobiście, pomimo, że został pouczony o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego (k. 94 - pkt 5 akt sądowych), a zatem zażalenie podlegało odrzuceniu. Zażalenie od powyższego postanowienia (nazwane "odwołaniem") wywiódł skarżący, załączając szereg kserokopii. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio. Zażalenie wniesione przez K.K., wbrew pouczeniu, nie zostało sporządzone przez ww. osoby uprawnione: adwokata lub radcę prawnego, gdyż podpisał je tylko sam skarżący. W związku z tym podlegało odrzuceniu, co Sąd pierwszej instancji prawidłowo uczynił. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.