I OZ 626/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F.C., J.Z. i A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 87/25 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 87/25 w sprawie ze skargi F.C., J.Z. i A.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 października 2024 r., nr KOC/7530/Go/23 w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 87/25, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, oddalił skargę F.C., J.Z. i A.Z. (dalej "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 października 2024 r. nr KOC/7530/Go/23 w przedmiocie zawieszenia postępowania. Odpis sentencji ww. wyroku doręczony został pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 czerwca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 52 akt sądowych). Wnioskiem z dnia 23 czerwca 2025 r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpili z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca 2025 r. odmówił sporządzenia powołanego na wstępie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 87/25. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Sąd I instancji zaznaczył, że jak wynika z akt sprawy, odpis sentencji wyroku z dnia 5 czerwca 2025 r. doręczony został pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 czerwca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 52 akt sądowych). Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, upłynął w dniu 20 czerwca 2025 r. (dzień 19 czerwca 2025 r. był dniem wolnym od pracy – Boże Ciało). Wobec tego, że wniosek skarżących, sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, złożony został dopiero w dniu 23 czerwca 2025 r., tj. po upływie ustawowego terminu, czynność ta była bezskuteczna. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyli skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżając je w całości zarzucili naruszenie przepisów: 1. art. 141 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 141 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie w sytuacji, w której z uwagi na brak doręczenia wyroku względem J.Z. oraz A.Z. nie powinna nastąpić odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na fakt, iż nie upłynął termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku dla J.Z. oraz A.Z. wskazany w art. 141 § 2 P.p.s.a., natomiast art. 85 P.p.s.a. stanowi o bezskuteczności czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu, natomiast nie znajduje on zastosowania do czynności procesowych podjętych z wyprzedzeniem terminu; 2. art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. przez sporządzenie w sposób wadliwy uzasadnienia postanowienia WSA w Warszawie poprzez brak analizy faktu, iż odpis wyroku WSA w Warszawie został doręczony "Pełnomocnikowi skarżącego", co należy rozumieć, że został doręczony jedynie F.C., natomiast w uzasadnieniu postanowienia WSA w sposób błędny wskazano, iż wyrok WSA w Warszawie doręczono "pełnomocnikowi skarżących", co sugeruje, że w sposób prawidłowy doręczono postanowienie WSA również J.Z. oraz A.Z., a w konsekwencji przyjęcie, w treści uzasadnienia, że termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upłynął również J.Z. oraz A.Z., co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że J.Z. oraz A.Z. upłynął termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wynikający z art. 141 § 2 P.p.s.a. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono argumenty na poparcie wskazanych wyżej zrzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 1 P.p.s.a. uzasadnienie zapadłego w sprawie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku lub podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. W myśl natomiast art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji. Z treści powołanego przepisu wynika, że termin "tygodniowy", w którym strona może żądać doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem jest terminem ustawowym, co oznacza, iż nie może być on ani przedłużany, ani skracany. Termin ten rozpoczyna się albo w dniu ogłoszenia wyroku - jeżeli sprawa rozpoznawana była na rozprawie, albo w dniu doręczenia odpisu sentencji wyroku - jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje natomiast postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wyrok oddalający skargę skarżących został wydany na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca 2025 r. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 czerwca 2025 r. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął zatem z dniem 20 czerwca 2025 r. (dzień 9 czerwca 2025 r. jak trafnie zauważył Sąd I instancji był dniem wolnym od pracy). Biorąc pod uwagę, że wszyscy skarżący reprezentowani są przez profesjonalnego (tego samego) pełnomocnika, a który to pełnomocnik dopiero w dniu 23 czerwca 2025 r. (data nadania w UP) złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to prawidłowo Sąd Wojewódzki uznał, że wniosek został złożony po terminie i w konsekwencji zasadnie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Odnosząc się natomiast do argumentów powołanych w zażaleniu uznać należy, że nie mogą one podważyć prawidłowego rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Zauważenia wymaga bowiem, że wszyscy skarżący ustanowili do działania jednego i tego samego pełnomocnika w osobie r.pr. A.S. (pełnomocnictwa k. 13-15 akt sądowych), które obejmują działanie w imieniu mandantów przed sądami administracyjnymi. Nie ulega wątpliwości, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik występował w imieniu skarżących m.in. przy: składaniu skargi do Sądu I instancji, doręczono mu wezwanie do uiszczenia solidarnie od skarżących wpisu sądowego od skargi, powiadomiono go o terminie posiedzenia przed Sądem I instancji, pełnomocnikowi doręczono również odpis sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. Pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. pełnomocnik, działając w imieniu skarżących wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 czerwca 2025 r. i doręczenie jego odpisu pełnomocnikowi. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniami podniesionymi w zażaleniu, że odpis sentencji wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. został doręczony jedynie "pełnomocnikowi skarżącego", tj. pełnomocnikowi F.C.. Zgodzić się co prawda należy z pełnomocnikiem, że Sąd I instancji przy doręczeniu sentencji wyroku z dnia 5 czerwca 2025 r. wskazał, że "(...) doręcza Panu jako Pełnomocnikowi skarżącego – odpis sentencji wyroku (...)", jednakże określenia tego nie należy utożsamiać jedynie z F.C. Na każdym bowiem etapie postępowania sądowoadministracyjnego wszyscy skarżący byli reprezentowani przez r.pr. A.S., stad nie byłoby zasadnym postawienie tezy, że jedynie w przypadku doręczenia odpisu sentencji spornego wyroku, pełnomocnik działał tylko w imieniu jednego ze swoich mandantów – F.C.. Zauważyć należy, że na żadnym etapie postępowania udzielone przez J.Z. czy A.Z. pełnomocnictwo do działania w ich imieniu nie zostało cofnięte. Pełnomocnik również takiego oświadczenia nie złożył. W tak przedstawionych okolicznościach sprawy brak jest podstaw do uznania, że odpis sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. został przesłany do pełnomocnika występującego jedynie w imieniu F.C., nie zaś jako pełnomocnika wszystkich skarżących, tj. F.C., J.Z. i A.Z. Nie ulega również wątpliwości, że sam pełnomocnik składając wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku wskazał, że działa jako pełnomocnik wszystkich skarżących. W oparciu o powyższe uznać należy, że skoro pełnomocnik złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie 7-dniowego terminu do jego złożenia, to skutek w postaci odmowy jego sporządzenia rozciąga się na wszystkich skarżących, których reprezentuje, również na J.Z. i A.Z. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.