I OZ 626/22

Dnia 12 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 780/20 odmawiające doręczenia odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 780/20 z uzasadnieniem w sprawie ze skargi E. Ż. i F. Ż. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 780/20 odmówił A. Ż. i J. Ż. doręczenia odpisu wyroku tegoż Sądu z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 780/20 z uzasadnieniem w sprawie ze skargi E. Ż. i F. Ż. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lutego 2020 r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 27 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 780/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. Ż. i F. Ż. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. Postanowieniem z dnia 28 października 2021 r. stwierdzono prawomocność powyższego wyroku z dniem 15 lipca 2021 r. Pismem z dnia 9 lipca 2022 r. A. Ż. poinformował, że skarżący E. Ż. zmarł w dniu 4 grudnia 2021 r., przedstawił akt poświadczenia dziedziczenia po nim, z którego wynika, że jego następcami prawnymi są A. Ż. i J. Ż. oraz wniósł o uznanie ich za strony postępowania i poinformowanie o stanie sprawy. Przy piśmie z dnia 4 października 2022 r. A. Ż., działając w imieniu własnym oraz J. Ż. wniósł o "uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2021 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku z 27 listopada 2020 r., wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 780/20, przy ustaleniu, że do chwili obecnej nie doszło do prawidłowego doręczenia przedmiotowego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem stronie" oraz o "doręczenie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 listopada 2020 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 780/20 wraz z uzasadnieniem, przy ustaleniu, że od dnia doręczenia tego orzeczenia biec będzie termin do złożenia przez stronę skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie". Do pisma z dnia 4 października 2022 r. dołączono zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że E. Ż. znajdował się pod opieką licznych poradni specjalistycznych z powodu przewlekłych chorób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2022 r., poz. 329 – dalej "p.p.s.a.") wynika jednoznacznie, że z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku może wystąpić tylko i wyłącznie strona postępowania. W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniom zawartym w piśmie z 4 października 2022 r. – następcy prawni E. Ż. nie są stronami niniejszego postępowania, gdyż zmarł on w dniu 4 grudnia 2021 r., a zatem po zakończeniu postępowania w sprawie. Sąd stwierdził, że okoliczności przywołane w piśmie z dnia 4 października 2022 r. nie dają podstawy ani do uchylenia postanowienia o stwierdzeniu prawomocności, ani do przyjęcia że wyrok z dnia 27 listopada 2020 r. nie został prawidłowo doręczony. Sąd podał, że jak wynika z akt sprawy, wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w trybie art. 141 § 2 p.p.s.a. został złożony przez E. i F. Ż. przy piśmie z dnia 14 grudnia 2020 r., następnie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym: E. Ż. w dniu 31 maja 2021 r., zaś F. Ż. w dniu 14 czerwca 2021 r. – w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. W ocenie Sądu fakt, że E. Ż. w momencie doręczenia przesyłki był osobą obłożnie chorą nie podważa prawidłowości doręczenia w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajduje się podpisane przez E. Ż. zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, które stosownie do art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 896) ma moc dokumentu urzędowego, a zatem korzysta z domniemania prawdziwości tego co zostało w nim stwierdzone, tj. odbioru przesyłki przez E. Ż. w dniu 31 maja 2021 r. Tym samym uznano, że Sąd prawidłowo przyjął, iż wyrok z 27 listopada 2020 r. stał się prawomocny z dniem 15 lipca 2021 r. Wobec powyższego – zdaniem Sądu I instancji – nie ulega wątpliwości, że w momencie śmierci E. Ż. postępowanie w niniejszej sprawie było już prawomocnie zakończone, przez co następcy prawni zmarłego nie mogli wejść w jego miejsce do tego postępowania i w żadnym momencie nie stali się jego stronami. Na powyższe postanowienie A. Ż. i J. Ż. złożyli zażalenie, podnosząc między innymi, że nie wiadomo, czy w istocie odpis wyroku z dnia 27 listopada 2020 r. pokwitował E. Ż., gdyż w tym czasie był on już obłożnie chory. Wskazano, że nawet, gdyby jednak rzeczywiści to on odebrał przesyłkę, to stan jego zdrowia był już taki, że ograniczał możliwość postrzegania rzeczywistości i oceny zaistniałej sytuacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Powyższe oznacza, że z wnioskiem o sporządzenie (doręczenie) wyroku z uzasadnieniem może wystąpić jedynie strona postępowania zakończonego wydaniem wyroku, albo działający na prawach strony uczestnik postępowania (art. 12 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, w świetle art. 32 p.p.s.a, stronami postępowania – uprawnionymi do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku są skarżący E. Ż. i F. Ż. oraz organ administracji – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Ponadto, uczestnikami postępowania byli Starosta P., Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w G. oraz Urząd Gminy K. Natomiast A. Ż. i J. Ż. jako następcy prawni zmarłego E. Ż. mogliby wstąpić do udziału w postępowaniu sądowym w jego miejsce, gdyby takie postępowanie nadal było w toku. W niniejszej jednak sprawie, wyrok, którego odpisu domagają się skarżący, zapadł w dniu 27 listopada 2020 r. i został prawidłowo doręczony skarżącym w sprawie – po uprzednim złożeniu przez nich wniosku w tym przedmiocie. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został bowiem doręczony E. Ż. w dniu 31 maja 2021 r., zaś F. Ż. w dniu 14 czerwca 2021 r. – w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. Należy przyznać rację Sądowi I instancji, że fakt, iż E. Ż. w momencie doręczenia przesyłki był osobą obłożnie chorą nie podważa prawidłowości doręczenia w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajduje się podpisane przez E. Ż. zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. W aktach sprawy nie znajduje się natomiast jakakolwiek dokumentacja podważająca czynności dokonywane przez E. Ż. Takiego dowodu nie przedstawiono również w niniejszym zażaleniu – poza subiektywnym odczuciem żalących. Zasadnie zatem Sąd I instancji przyjął, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, stosownie do art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe, ma moc dokumentu urzędowego, a zatem korzysta z domniemania prawdziwości tego co zostało w nim stwierdzone, tj. odbioru przesyłki z Sądu przez E. Ż. w dni 31 maja 2021 r. Wobec tego, skoro w momencie zakończenia postępowania sądowoadmnistracyjnego, tj. w dniu 27 listopada 2020 r. E. Ż. żył, a w dniu 31 maja 2021r. odebrał korespondencję zawierającą odpis przedmiotowego wyroku z uzasadnieniem, zaś w/w wyrok stał się prawomocny z dniem 15 lipca 2021 r., to – za Sądem I instancji – stwierdzić należy, że następcy prawni zmarłego E. Ż. nie mogli wejść w jego miejsce, gdyż w momencie jego śmierci (4 grudnia 2021 r.), postępowanie w niniejszej sprawie zostało już prawomocnie zakończone. To zaś oznacza, że następcy prawni zmarłego nie stali się stronami w niniejszym postępowaniu. Wobec tego należy uznać, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.