I OZ 590/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Przybysz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 867/21 o odrzuceniu skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 14 lipca 2021 r. nr SKO-4110/868/21 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 31 stycznia 2022 r., sygn.. akt II SA/Po 867/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi R.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z 14 lipca 2021 r., nr SKO-4110/868/21, w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanowił odrzucić skargę. Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie złożyła R. K. reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu radcę prawnego J. M. L.. Postanowienie Sądu I instancji zaskarżyła w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niezasadne zastosowanie w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym zarzutem wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd I instancji postanowieniem z 17 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po 867/21, odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do złożenia skargi. Postanowienie zostało dwukrotnie awizowane. Pierwsze awizo było datowane na dzień 23 grudnia 2021 r., drugie – 31 grudnia 2021 r. Mając na względzie metodykę obliczania terminu, o której mowa w art. 83 p.p.s.a., doręczenie postanowienia w drodze fikcji doręczeń nastąpiło z upływem dnia 7 stycznia 2022 r. (k. 42 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącej powyższą okoliczność kwestionuje w zażaleniu twierdząc, że przesyłka nr [...] zawierająca postanowienie z 17 grudnia 2021 r. nie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej z zachowaniem warunków dających podstawę do ziszczenia się przesłanek fikcji doręczenia, głównie z tego powodu, że nie została dwukrotnie awizowana. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z adnotacji umieszczonej w pkt 2 zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 42 v. akt) jasno wynika data pierwszej awizacji przesyłki – 23 grudnia 2021 r. oraz wskazanie miejsca pozostawienia stosownego zawiadomienia. Wobec czego na samym dokumencie stanowiącym (k. 42 akt sądowych) odnotować można trzy oznaczenia określające datę pierwszej awizacji przesyłki – tj. 23 grudnia 2021 r. W zażaleniu skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów, żeby podważyć niniejsze okoliczności. Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny, w związku z powyższym termin na złożenie zażalenia na postanowienie zaczął płynąć 8 stycznia 2022 r. Wobec niezaskarżenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi, postanowienie uprawomocniło się z dniem 18 stycznia 2022 r. Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zaskarżenie rozstrzygnięcia organu administracji po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie w przypadku, gdy przywrócono termin do dokonania tej czynności procesowej. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.