I OZ 581/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. J. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 581/18 w sprawie z zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 126/17 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia o żądanej treści postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2018 r. o oddaleniu wniosków skarżącego o uzupełnienie i wykładnię wyroku tamtejszego Sądu z dnia 27 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 126/17. Pismem z 4 lipca 2018 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia "albowiem bezspornie i wynika to z treści uzasadnienie, jest orzeczeniem częściowym, nie stanowiącym rozpoznania wniesionego zażalenia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest zasadny. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do postanowień na mocy art. 166 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew stanowisku skarżącego, wydane postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Przedmiotem rozpoznania było zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odmowie wykładni i uzupełnienia wyroku tego Sądu. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie i podał w uzasadnieniu przyczyny takiego rozstrzygnięcia, tym samym nie podzielając zarzutów wnoszącego zażalenie. Należy zwrócić uwagę, że na podstawie ww. art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnieniu mogą podlegać dwa elementy orzeczenia - rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionego zażalenia lub dodatkowe orzeczenie, które powinno się znaleźć w postanowieniu, a którego sąd nie zamieścił. Natomiast nie można żądać uzupełnienia sentencji orzeczenia lub jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11 dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący poprzez wniosek o uzupełnienie postanowienia próbuje wyrazić swoje niezadowolenie z zapadłego w sprawie orzeczenia, tym razem wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, co jest niedopuszczalne w tym trybie. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.